Yargıtay 21. Ceza Dairesi E.2016/9508 K.2017/30

1-) Türkiye Cumhuriyeti Anayasının 141, 5271 sayılı CMK'nun 34/1, 230 ve 1412 sayılı CMUK'nun 308/7. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olması ve Yargıtay'ın bu işlevini yerine getirmesi için gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi ve ulaşılan kanaat, sanığın suç oluşturduğu sabit görülen fiili ve bunun nitelenderilmesinin belirtilmesi, delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiği gözetilmeden, yalnızca önceki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karara atıf yapılarak gerekçesiz hüküm kurulması,

2-) Hükmolunan sonuç cezanın adli para cezası olduğu gözetilmeden hapis cezasına mahkumiyetin yasal sonucu olarak uygulanma olanağı bulunan 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarına hükmedilmesi,

3-) 6352 sayılı Kanun'un 100. maddesi ile 5271 sayılı CMK.nun 324. maddesinin 4. fıkrasına eklenen “Devlete ait yargılama giderlerinin 21.07.1953 tarihli ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106.maddesindeki terkin edilmesi gereken tutarlardan -20,00 TL dahil- az olması halinde, bu giderin Devlet Hazinesine yüklenmesine karar verilir” şeklindeki hüküm dikkate alınmadan, toplam 8 TL yargılama giderinin sanıktan tahsiline karar verilmesi,