Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2006/10087 K.2007/8313

Davacı, 4.009.16 YTL sağlık giderinin 25.02.2005 tarihinden itibaren tahsiline karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir. Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi. Dava, zorunlu Bağ-Kur sigortalısı olan davacıya yapılan sağlık yardımların ödenmesi istemine ilişkindir. Mahkemece yazılı şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de bu sonuç eksik incelemeye dayalı olup usul ve yasaya aykırıdır.

Gerçekten Bağ-Kur sağlık yardımları kapsamını belirleyen 1479 sayılı yasanın Ek 11. maddesinde sağlık hizmetinin hangi sağlık kuruluşlarından satın alınacağı açıklanmıştır.

Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığınca çıkartılan Bağ-Kur Sağlık Sigortası Yardımları Yönetmeliğinin 6. maddesinde de Sağlık hizmetinin, Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığı Sosyal Sigortalar Kurumu, Mahalli İdareler, Üniversiteler, Kamu İktisadi Teşekküllerine ait sağlık tesisleri ile diğer Sağlık tesislerinden satın almak suretiyle yürütülür denilmektedir.

Aynı yönetmeliğin, 7. maddesinde bu sağlık kurumlarında, muayene ve tedavinin yaptırılması zorunluluğundan bahsedilerek 2. paragrafında ise,”Ancak, sağlık yardımlarından faydalanan kimselerin hizmet satın alınan resmi sağlık Kurum ve kuruluşları dışındaki bir sağlık müessesinde yaptırılarak tedavi altına alınmaları halinde, vakanın aciliyeti raporla belgelenmek ve bu rapor Kurum tarafından kabul olunmak şartıyla,

bu sağlık müesseselerinde yapılan tedavi giderleri “Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığı’na bağlı yataklı tedavi Kurumlarında yapılacak muayene-Tetkik-Müdahale-Ameliyat ve Tedavilere ait fiat tarifesi üzerinden hesaplanmak suretiyle ödenir” hükmü ile hizmet satınılması durumlarında uygulanacak yöntem belirtilmiştir.

Mahkemenin bu husustaki yasal düzenlemelere rağmen, sigortalının annesi olan Ş. A.’in A. Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesinde gördüğü tedavi masraflarının yönetmeliğe uygun biçimde saptanmadan, örnekleme yolu ile sadece 5 kalem giderdeki fiat farkına göre, davacıya kurum tarafından yapılan ödemenin yeterli olduğu görüşüne dayalı eksik bilirkişi raporuna göre sonuca gittiği ortadadır.

Yapılacak iş ;sigortalının annesine ait tedaviye ilişkin ekli tüm sarf belgeleri esas alınmak ve tüm harcama kalemlerinin ayrı ayrı karşılaştırmasının yapılması için oluşturulacak bir doktor, bir eczacı ve hukukçu bilirkişi kurulundan yeniden, yönetmeliğe uygun şekilde rapor almak ve bu rapor ile tüm deliller değerlendirilerek sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece açıklanan bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın eksik inceleme ile sonuca gidilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.