Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2006/10126 K.2006/10039

Davacı iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi. 1- Davalı K.İ. Turizm Madencilik Sanayi ve Ticaret Limited Şirketinin kararda anonim şirket olarak gösterilmesi HUMK.’nun 388/2.maddesine aykırı olup bozma nedenidir.

2- HUMK'nun 73. maddesinde açıkça belirtildiği üzere. Mahkeme, yanları dinlenmeden onları iddia ve savunmalarını bildirmeleri için usulüne uygun olarak davet etmeden hükmünü veremez. Bu nedenle, tebligatın davadaki önemi büyüktür. Mahkemelerce çıkarılarak tebligatların tebliğ şekli 7201 sayılı Yasa ile ilgili Tüzükte düzenlenmiştir. Bilindiği gibi tebliğ ile ilgili Yasa ve Tüzük hükümleri tamamen şeklidir.

Gerek tebliğ işlemi ve gerek tebliğ tarihi, Yasa ve Tüzükte emredilen şekillerle ispatlanabilir. Yasa ve tüzüğün bu konuda etkili önlemler almış olmasının tek amacı tebliğin muhatabına ulaşmasını ve onun tarafından kabul edilmesini sağlamaktır. Zira yazılı tebligat bir davaya ilişkin işlemleri o dava ile ilgili kişilere bildirmek için, mahkemelerce yasaya uygun biçimde yapılan bir değerlendirme işlemidir.

O halde Yasa ve tüzük hükümlerinin en ufak ayrıntılara kadar uygulanması zorunludur.

Tüzel kişilere yapılacak tebligatın şekli 7201 sayılı Yasa'nın 12 ve 13. maddeleriyle Tüzüğün 17 ve 18. maddelerinde düzenlenmiştir. Adı geçen Yasa ve Tüzük hükümlerine göre “ tüzel kişiliklere yapılacak tebligatın bunların yetkili temsilciliklerine, bunlar birden fazla ise yalnız birine yapılır.

Tüzel kişiliğin tebliğ yapılacak yetkili temsilcisinin herhangi bir nedenle mutad iş saatlerinde işyerinde bulunmamaları veya o sırada evrakı bizzat alamayacak durumda olmaları halinde ise tüzel kişiliğin görevi nedeniyle yetkili temsilcisinden sonra gelen şahsa veya evrak müdürü gibi esasen bu kabil işlerde görevlendirilen yetkili şahıslara tebligatın yapılması gerekir.

Bunlarında bulunmadığının tebliğ mazbatasında tesbit edilmesi halinde tüzel kişilik adına gönderilen tebligat diğer bir memur veya mustahdeme yapılabilir.

Somut olayda ise dava yokluğunda görülen davalı tüzel kişiliğe dava dilekçesinin ve duruşma gününün tebliğine ilişkin tebligatın “ 21.08.2006 gününde şantiye adresinde şirket görevlisi M.B. imzasına tebliğ edildiği görülmektedir. Tebliğatı almaya yetkili memur veya temsilciye yada bu tür evrak almakla görevli olduğu belirlenen bir kişiye tebligat yapılması söz konusu olmayıp tebliğe ehil kişilerin bulunmadığı hususu da tebligat parçasına tebliğ memurunca araştırılarak meşruhat verilmediği anlaşılmıştır. Bu durumda davalı tüzel kişiliğe duruşma günü ve dava dilekçesinin yukarıda açıklanan şekilde usulüne uygun olarak Şirket adresinde tebliğ edilmediği açıktır.

Mahkemece aleyhine dava açılan tüzel kişiliğe usulüne uygun biçimde dava dilekçesi ve duruşma günü şirket adresinde tebliğ edilerek davadan haberdar olması sağlanmadan işin esasına girilerek yazılı şekilde savunma hakkı kısıtlanarak hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.