Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2006/10371 K.2006/9284

Davacı iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, geçirmiş olduğu iş kazası sonucu çalışma gücünü % 19 oranında kaybetmiş olduğunu ileri sürerek maddi ve manevi tazminat talebinde bulunmuştur. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilerek 6.097,44YTL maddi 4.000,00 YTL manevi tazminatın yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş ise de, bu sonuç usul ve yasaya uygun bulunmamaktadır.

Olayın oluş şekline, müterafik kusur oranlarına, davacının duyduğu elem ve ızdırabın derecesine, tarafların sosyal ve ekonomik durumuna 26.6.1966 gün 1966/7-7 sayılı İçtihadı Birleştirme kararının içeriğine ve öngördüğü koşulların somut olayda gerçekleşme biçimine ve hak ve nesafet kurallarına göre hükmedilen manevi tazminat azdır. Bu nedenle 10.000,00 TL manevi tazminat yerine 4.000,00YTL manevi tazminata hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.