Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2006/10854 K.2006/15655

Davacı murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davacılar ve davalılardan T. A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı T. Mobil Telekominikasyon Hizmetleri A.Ş.; davacı Z., N. ve S.D.'ün tüm, davacı Z.D. ve Z.D.'ün aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava nitelikce; Sosyal Sigortalar Kurumu tarafından karşılanmayan; zararın giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece; davacı annenin yaşlılık aylığı aldığından bahisle maddi tazminat istemi red edilmiştir.

Bu tür davalarda; haksız zenginleşmeyi ve mükerrer ödemeyi önlemek için Kurum tarafından hak sahiplerine bağlanan peşin sermaye değerinin belirlenen maddi tazminattan düşülmesi gerekir.Bu bakımdan davanın niteliği gözönünde tutularak öncelikle Sosyal Sigortalar Kurumu tarafından gelir bağlanıp bağlanmayacağı kesin olarak saptanmalıdır.Başka bir anlatımla 506 sayılı Yasa'nın 24. maddesi gereğince, hak sahiplerine gelir bağlanması halinde, destekten yoksun kalma tazminatı istemi haklarının bulunduğu; aksi halde bu nitelikte bir haklarının olamayacağı açıktır.

Sigortalının iş kazası veya meslek hastalığı sonucu ölümü durumunda 506 sayılı Yasa'nın 24. maddesinin belirlediği koşulların gerçekleşmesi ile ana ve babasına gelir bağlanmaktadır.

4958 sayılı Yasa'nın 35. maddesi ile 506 Yasa'nın 24/1. maddesinde yapılan değişiklikten önce, ana ve babanın anılan gelirden yararlanabilmelerinin koşulu " ölen sigortalının sağlığında onların geçimini sağlamış olması" iken, anılan madde de yapılan 29.7.2003 tarihli 6.8.2003 tarihinde yürürlüğe giren düzenlemeyle sigortalının ana ve babasına gelir bağlanmasının koşulu " sosyal güvenlik kuruluşlarına tabi çakışmayan veya 2022 sayılı Yasa'ya göre bağlanan aylık hariç olmak üzere buralardan her ne ad altında olursa olsun gelir veya aylık almayan " biçiminde değiştirilmiştir. Bu tür yasaların yürürlüğe girmeleri ile birlikte derhal tesirini husule getireceği tartışmasızdır.

Somut olayda; davacı anne ve Z.D.'ün gelir bağlanma istemi; Kurumca; yaşlılık aylığı aldıklarından bahisle red edilmiştir.Ancak davacı vekilince: İstanbul 7. İş Mahkemesinin 2006/417 Esas sayılı dosyası ile; 506 sayılı Yasa'nın 24. maddesi gereğince, gelir bağlanması yönünde davanın açıldığı belirtilmektedir.Bu nitelikte açılmış bir davanın varlığının saptanması halinde; anılan dava bekletici mesele yapılarak, kesinleşen sonucuna göre karar verilmelidir.

Öte yandan; davacı anneye SSK'ca 01.11.2004 tarihinde yaşlılık aylığı bağlandığı belirtildiğinden; olay tarihi olan 06.04.2000 tarihi ile 6.8.2003 tarihi arasında ölen oğlunun sağlığında geçimini sağlamış olduğunun anlaşılması halinde, 6.8.2003 tarihi ile yaşlılık aylığının bağlandığı tarihler arasında herhangi bir işyerinde çalışmasının bulunmadığının saptanması halinde de davacı Z.D.'ün aradaki dönemde, ölen sigortalı oğlundan destek alacağının kabulü gerekir.

Mahkemece; bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmadan yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

O halde, davacı Zünbül Düz'ün bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.