Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2006/10933 K.2007/8787

Davacı, 20.4.1982-8.7.1983 tarihleri arasında tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbiti ile yaşlılık aylığı bağlanmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava, davacının 20.04 1982 -08.07.1983 tarihleri arasında 1479 sayılı Yasa’ya tabii zorunlu sigortalı olduğunun ve 26.08.2005 tarihi itibariyle yaşlılık aylığına hak kazandığının tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden davacının verdiği 15.02.1988 tarihli giriş bildirgesi üzerine 20.04 1982 tarihi itibariyle sigortalı olarak kayıt ve tescil edildiği, 02.021973-01.06.1976, 27.10.1977-04.08.1980, 06.11.1980-03.06.1981, 08.07.1983-11.07.1988 tarihleri arasında dönemdeki vergi kaydının, 01.03.1976-01.02.1994 tarihleri arasında da oda kaydının bulunduğu ve sicil kaydının olmadığı,26.08.2005 tarihinde yaşlılık aylığı tahsis talebinde bulunduğu,kurumca vergi, oda ve sicil kaydının bulunmadığı 20.04.1982-08.07.1983 tarihleri arasındaki sigortalılığının iptal edildiği,

davacının bu tarihler arasında 1479 sayılı Yasa’ya tabi zorunlu sigortalılık şartlarının oluşmadığı görülmektedir. Davacının davalı Bağ-Kur’un kendisini sigortalı saymadığı döneme ilişkin süreye yönelik primlerini 22.02.1988 tarihinde kurumca belirlenmiş miktara göre topluca ödediği ve sonrasında da düzenli prim ödemesinde bulunduğu anlaşılmaktadır.

1.4.1972 tarihinde yürürlüğe giren 1479 sayılı Yasa'nın 24. maddesinde zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için esnaf sicili veya kanunla kurulu meslek kuruluşu kaydı aranırken 20.4.1982 tarihinde yürürlüğe giren 2654 sayılı Yasa ile 1479 sayılı Yasa'nın 24. maddesi değiştirilecek zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için gelir vergisi mükellefi olması şartı getirilmiş ancak gelir vergisinden muaf olanlar için meslek kuruluşuna kayıtlı olma yeterli görülmüş, 22.3.1985 tarihinde yürürlüğe giren 3165 sayılı Yasa ile 24. madde değiştirilerek zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için vergi kaydı veya esnaf sicil kaydı veya oda kaydının bulunması yeterli görülmüş,

2.8.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4956 sayılı Yasa ile 24. madde değiştirilerek zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için gelir vergisi mükellefi olma şartı getirilmiş ancak gelir vergisinden muaf olanlar için esnaf sicil kaydı ve oda kaydının bir arada bulunması yeterli görülmüştür.

Davacının 20.04.1982-08.07.1983 tarihleri arasında vergi kaydı bulunmadığından sigortalı sayılması mümkün değildir.Ancak davacının önceden Bağ-Kur’a tescili bulunduğundan, Kurumca hiçbir araştırma yapılmaksızın 1988 yılında topluca prim ödenmesi sağlanarak 11.08.2005 yılına kadar primleri alınmıştır ve kurum tarafından uzun süre (17yıl)kullanılmıştır.Davacıyı kendi hatalı işlemi nedeniyle yıllarca sigortalı sayan kurumun ,davacıya sigortalı olduğu inancını verdikten sonra yaptığı yanlışlığın farkına vararak sigortalılık süresini indirmesi iyi niyetten uzaktır.Yargıtay H.G.K.’nun 01.10.1997 gün,1997/10-578E.,1997/758K.sayılı kararında da

belirtildiği üzere, davacının ,Sosyal Güvenlik Hukuku ilkeleri ve Medeni Kanu’nun2.maddesinin uygulanmasının zorunlu bir sonucu olarak primleri ödenen dönemin zorunlu sigortalı kabul edilmesi gerekir.

Bu durumda, davacının 25yıl sigortalı olma koşulunu yerine getirmiş olması nedeniyle 1479 Sayılı Yasa'nın Geçici 10.maddesi uyarınca yaşlılık aylığına hak kazandığından davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken aksi düşüncelerle reddine karar verilmiş olması isabetsiz olmuştur. Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin hatalı değerlendirme sonucunda, yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.