Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2006/11129 K.2006/9307

Davacı iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2- Dava, iş kazası sonucu beden güç kaybına uğurayan davacının maddi ve manevi zararının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacının maddi zararının SSK'ca bağlanan aylıkla karşılanması nedeniyle maddi tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

Zararlandırıcı sigorta olayına maruz kalan sigortalının tazminat hesabınnın yapılmasında gerçek ücretin esas alınması koşuldur. Öte yandan gerçek ücretin ise; sigortalının imzası bulunan işyeri kayıtlarından giderek ücret tediye bordrolarından saptanmaması durumunda işçinin kıdemi ve yaptığı işin özelliği ve niteliğine göre işçiye ödenmesi gereken ücret olduğu, işyeri veya sigorta kayıtlarına geçmiş ücret olmadığı Yargıtay'ın yerleşmiş görüşlerindendir.

Somut olayda, davacı işçinin yeraltı maden işçisi olduğu, yeraltı maden işçisininde, asgari ücretle çalışmasının hayatın olağan akışına ve yaşam deneyimlerine uygun düşmeyeceği, giderek sigorta müfettişinin işverenin tek taraflı olarak düzenlendiği kayıtları incelemesi sonucu asgari ücret üzerinden yapmış olduğu saptamanın gerçeği yanşıtmadığı, gerçek ücretin emsal işi yapan işçilerin aldığı ücret gözönünde tutularak belirlenmesi gerektiği açıktır. Nitekim davacı dava dilekçesinde davacının günlük net 18 YTL ücret aldığını ileri sürmüş, davacı tanıkları davacının günlük net 15 YTL ücretle çalıştığını beyan etmişlerdir.

Diğer yandan davacı beden gücü kaybı nedeniyle pasif dönemde de daha fazla efor sarfederek yaşamını devam ettirecektir. Bu nedenle de, pasif dönemin hesaplamada gözetilmesi ve bu dönemdeki zararın asgari ücret esas alınarak hesaplanması gerekmektedir.

Oysa mahkemece hükme esas alınan 17.10.2005 tarihli hesap raporunda tazminat hesabı sigorta müfettişi tarafın dan iş kazası tahkikatı sırasında işverence tek yanlı olarak tanzim edilen işyeri kayıtları üzerinden tesbit edilen asgari ücret esas alınmak suretiyle , pasif dönem zararı ise asgari ücret yerine davacıya SSK'ca bağlanacak en düşük emekli aylığı esas alınmak suretiyle yapılmıştır.

Hal böyle olunca hükme dayanak alınan hesaplama raporunun yukarıda açıklanan ilkeleri içermediği görülmektedir.

Yapılacak iş; Maden Mühendisleri Odası veya ilgili meslek odasından emsal işçi ücretini sormak suretiyle gerçek ücreti belirledikten sonra tazminat miktarını saptamaktan ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.