Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2006/11222 K.2007/8721

Davacı,davalı işveren nezdinde 15.08.1994-26.11.1998 tarihleri arası çalıştığının tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılardan kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava, 15.08.1994-26.11.1998 tarihleri arasında davalıya ait işyerinde hizmet akdine dayalı olarak geçen ve Kuruma bildirilmeyen çalışmaların tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, istek tanık sözlerine dayanılarak kısmen hüküm altına alınmıştır.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasa'nın 79/10. maddesi olup yönetmelikle tesbit edilen belgeleri işveren tarafından verilmeyen veya çalıştıkları Kurum’ca tesbit edilmeyen sigortalılar, çalışmalarını hizmetlerinin geçtiği yılın sonundan başlayarak 5 yıl içerisinde mahkemeye başvurarak alacakları ilam ile ispatlayabilirlerse bu çalışmaların Kurum’ca dikkate alınacağı belirtilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere göre, davacının çalışmasının geçtiği davalı şirkete ait merkezi İstanbul da bulunan iş yerinin 01.07.1993 ile 01.10.2000 tarihleri arasında 506 sayılı Yasa kapsamında bulunduğu, davacı ile davalı şirket arasında 08.08.1994 tarihinde Bağımsız devletler topluluğu’nda çalışan Türk işçiler ile Türk işverenler arasında imzalanan hizmet sözleşmesi imzalandığı ve davacının uyuşmazlık konusu dönemde davalı şirkete ait 44.34.01 sicil nolu iş yerinde 01.03.1998-27.11.1998 tarihleri arasında 1998/1 dönemde 60 gün,

1998/2 dönemde 120 gün ve 1998/3 dönemde 90 gün çalışmasının Sosyal Sigortalar Kurumu’na bildirildiği ve primlerinin ödendiği görülmektedir. Ayrıca davacının açmış olduğu işçi alacakları ile ilgili alacak davası sonucunda İstanbul 2. İş mahkemesinin 10.09.2003 tarih 2000/692 E 2003/708 K sayılı kararın ile davalı şirkete ait iş yerinde 02.08.1995-26.11.1998 tarihleri arasında geçen çalışmaları nedeni ile işçi alacaklarının tahisline karar verildiği görülmektedir.

Gerçekten, davacının davalı şirkete ait iş yerinde geçen çalışmalarının 01.03.1998 de başladığı ve 26.11.1998 tarihinde sona ermiş olması nedeni ile çalışmanın sona erdiği yılın sonu olan 01.01.1999 ile dava tarihi olan 20.05.2005 tarihi arasında 5 yıldan fazla süre geçmiş olması nedeni ile 01.03.1998 öncesine rastlayan 01.01.1998-28.02.1998 tarihleri arasındaki süre yönünden de istemin hak düşürücü süre nedeniyle reddi yerine yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.