Uyuşmazlık, 3. kişinin İcra İflas Kanun'nun 96. ve onu izleyen maddelerine dayalı istihkak iddiasına ilişkindir.
Alacaklı ... A.Ş. tarafından borçlu ... A.Ş. aleyhine yürütülen icra takibi sırasında borçluya ait işyerinde 25.03.2003 tarihinde yapılan taşınır malların haczi üzerine 3. kişi ... (... Plastik Sanayii) tarafından bu dava açılmıştır.
Mahkemece 04.04.2003 tarihinde yapılan tensipte davacı vekili tarafından tebliğ tarihinden itibaren 7 gün içinde 25.03.2003 tarihli haciz tutanağı ile haczedilen emtia bedelinin İcra İflas Kanunu'nun 36. madde hükmü gereğince nakit veya milli bir bankadan alınacak teminat mektubunun icra veznesine depo edilmesi halinde haciz baki kalmak kaydı ile emtiaların satışının dava sonuna kadar geçici olarak durdurulmasına,
tensip tutanağından bir örneğin takip dosyasına takılmasına karar verilmiş, tensip tutanağı haciz dosyalarına takılmış, davacı(3.kişi) vekili tarafından 21.04.2003 tarihinde mahkemeye teminat mektubu fotokopisi sunulmuş, 22.04.2003 tarihli dilekçe ile de ara kararının icrasını yanlış uyguladıklarını bildirerek, gereğinin yerine getirilmesi için 3 günlük mehil talep edilmiş, mahkemece verilen 3 günlük mehile rağmen teminat mektubunun aslı mahkemeye ibraz edilmemiş ve taşınırların satışı ertelenmemiştir.
Takip işlemlerinin ertelenmiş sayılması için İcra İflas Kanun'nun 97/3. maddesi uyarınca alacaklının muhtemel zararı karşılığı 36. maddede gösterilen teminatın alınması zorunludur. Mahkemece takibin ertelenmesine ve 3. kişiden teminat alınmasına karar verilmiş olmasına karşın bu teminat 3. kişi tarafından yatırılmamışsa İcra Müdürlüğünce takibe devam edileceğinden istihkak davası yüzünden alacağın tahsilinin geciktiğinden söz edilemez.
Somut olayda, mahkemece satışın ertelenmesine karar verilmiş olmasına karşın, 3. kişi usulüne uygun şekilde teminat getirmediğinden davacının % 40 tazminatla sorumlu tutulmasına ilişkin İcra İflas Kanunu'nun 97/13. maddesi koşulları alacaklı yararına oluşmamıştır. Bu nedenle davacı (3.kişi)'nın % 40 gecikme tazminatı ile sorumlu tutulması usul ve yasaya aykırıdır. Ancak bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması H.U.M.K.'nun 438/7. maddesi gereğidir.
O halde davacı 3. kişinin bu yönleri amaçlayan karar düzeltme talebi kabul edilmeli ve Dairemizin onama kararı kaldırılmalıdır.
Sonuç: Yukarda açıklanan nedenlerle Dairemizin 08.05.2006 günlü 2005/13244 Esas, 2006/4849 karar nolu onama kararının kaldırılmasına, mahkeme kararının 2 nolu bendinin çıkarılmasına, Kadıköy 1.İcra Mahkemesinin 12.05.2005 günlü ve 2003/339 Esas, 2005/657 Karar sayılı ilamının düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde davacı(3.kişi)ye iadesine, 28.09.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.