Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2006/12041 K.2007/9092

Davacı, davalı işveren nezdinde çalıştığı ve kuruma bildirilmeyen 2912 günlük hizmet süresinin tesbitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün, davalılardan kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurum'un aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine.

2-Davacının diğer davalıya ait işyerinde 01.08.1995-24.05.2002 tarihleri arasında kuruma bildirilen hizmetleri dışında 474 gün daha hizmet akdi ile çalıştığının tesbitine karar verilmiş ise de, tesbitine karar verilen hizmetlerden, 1995/1,1995/II, 1996/I ve 1996/II. dönem toplam 360 günlük hizmete ait çalışmaların S.S.K.'ya bildirildiği, sadece dönem bordrolarında davacının sigorta sicil numarasının yazılı olmadığı için davacıya ait sayılmadığı açık olup bu hizmetlerin sadece davacıya ait olduğunun tesbitine karar verilmesi gerekirken yeniden tesbit hükmü kurulması yerinde değildir.

Ayrıca davacının çalıştığı tesbit olunan 2002/1. dönem 60 gün ile 2002/2. dönem 24 günlük hizmetinin de H.U.M.K.'nun 389. maddesinde belirtilen ilkeye aykırı olarak infazda sorun yaratacak şekilde hüküm altına alınmış olması da usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gereketirmediğinden hüküm bozulmamalı H.U.M.K.'nun 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.