Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2006/12044 K.2006/9853

Davacılar, murisinin ölümünden dolayı gelir bağlanmasına karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir. Hükmün, davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi Dava sigortalı H.A.ın 22.06.1996 tarihinde geçirdiği iş kazası sonucu 22.06.1996 tarihinde ölümü nedeniyle davacı anne ve babasına iş kazası sigorta kolundan ölüm geliri bağlanması istemine ilişkindir. Mahkemece istemin reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden sigortalının bekar olarak 22.06.1996 tarihinde ölümünden sonra anne ve babasının S.S.K.'na müracaat ederek aylık tahsisi talebinde bulundukları, davalı Kurumca yapılan tahkikat sonucunda baba V. A.'ın İnşaat ustalığı yaparak kendisinin ve eşi olan anne G.

A.'ın geçimini sağladığı, iki katlı bahçeli evi bulunduğu, sigortalının anne ve babasının geçimini sağlamadığı gerekçesi ile tahsis taleplerinin reddedildiği, baba V.A.'ın 16.06.1976-37.05.1995 tarihleri arasında 323 gün, 01.04.1997-30.06.1998 tarihleri arasında 77 gün, 07.06.2000-22.06.2000 tarihleri arasında 15 gün olmak üzere S.S.K.'na tabi zorunlu sigortalılığı bulunduğu bu tarihten sonra çalışmadığı kanser hastası olup yargılama devam ederken 05.12.2006 tarihinde öldüğü açtığı, bu davaya mirasçılarının müdahale ederek malvarlığı haklarına ilişkin bu davayı takip etttikleri,

anne G.A.'ın ise herhangibir sosyal güvenlik kurumuna tabi çalışması bulunmadığı gibi bunlardan her ne ad altında olursa olsun gelir ve aylık almadığı anlaşılmaktadır.

Sigortalının ölüm tarihinde ve davacının isteminin davalı Kurumca reddedildiği tarihte yürürlükte bulunan 506 sayılı Yasa'nın 24. maddesinde " geçimi sigortalı tarafından sağlandığı belgelenen " ibareleri 29.7.2003 tarihli 4958 sayılı Yasa'nın 35. maddesi ile değiştirilerek " sosyal güvenlik kuruluşlarına tabi çalışmayan veya 2022 sayılı yasaya göre bağlanan aylık hariç olmak üzere bunlardan her ne ad altında olursa olsun gelir veya aylık almayan " ibareleri getirilmiştir. Bu tür yasaların yürürlüğe girmeleri ile birlikte derhal tesirini husule getireceği tartışmasızdır. Bu gibi durumlarda kanunların geriye yürümesi değil ani etkisi söz konusudur. H.G.K.'nun 06.04.2005 tarihli, 2005-10-183 Esas, 2005-241 Karar nolu kararıda bu yöndedir.

Hal böyle olunca; Baba V. A.'ın yasa değişikliğinin yürürlüğe girdiği 6.8.2003 tarihi ile ölüm tarihi olan 5.12.2004 tarihi arasında, davacı anne G.A.'ın ise 6.8.2003 tarihinden itibaren aylığa hak kazandığının kabulü gerekir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.