Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2006/12996 K.2006/9620

Davacı, davalı işveren nezdinde 1996-2000 tarihleri arası çalıştığının tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Davacı 1977-2000 yılları arasında davalıya ait işyerinde çalıştığını ileri sürerek, 1996, 1997, 1998 ve 1999 yıllarında davalı Kuruma eksik bildirilen çalışmaların tesbiti istemiştir.

Mahkemece, davacının bu yıllarda davalı işverence davalı Kuruma bildirilen süreler dışında 1996 yılında 83 gün, 1997 yılında 56 gün, 1998 yılında 119 gün ve 1999 yılında 114 gün asgari ücretle çalıştığının tesbitine ilişkin hüküm Dairemizce, mahkemece 506 sayılı Yasa'nın 79/8., 2-9. maddeleri dikkate alınmadan eksik inceleme ve araştırma ile karar verildiği gerekçesi ile taraflar yararına bozulmuş, mahkemece bozma kararına uyulmasına karşın bozma kararının gerekleri yerine getirilmeksizin tanık sözlerine ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak davacının S.S.K.'na bildirilen süreler dışında 1996 yılında 153 gün, 1997 yılında 111 gün, 1998 yılında 124 gün, 1999 yılında 230 gün asgari ücretle çalıştığının tesbitine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden ihtilaf konusu dönemde davalıya ait işyerinden 01.01.1996 tarihli işe giriş bildirgesi ile 5 günlük, 21.03.1996 tarihli işe giriş bildirgesi ile 1. dönemde 24 gün, 2. dönemde 43 gün, 3.dönemde 90 gün, 1997 yılı 1. dönemde 53 gün, 2.dönemde 30 gün çalışmasının bildirilip 01.08.1997 tarihinde çıkışının bildirildiği, 10.05.1997 tarihinde 38447 sigorta nolu başka bir işveren tarafından 2. dönemde 25 gün, yine davalıya ait işyerinden 1997 yılı 3. dönemde 76 gün çalışmasının bildirildiği,

25.08.1998 tarihli işe giriş bildirgesi ile 93 sigorta nolu başka bir işveren tarafından 1998 yılı 2. dönemde 5 gün, 3. dönemde 56 gün, davalıya ait işyerinden 1999 yılı 1. dönemde 61 gün, 27.10.1999 tarihli işe giriş bildirgesi ile 11008192 sigorta nolu başka bir işveren tarafından 63 günlük çalışmasının bildirildiği davalı işverence mahkemeye ibraz edilen 1996 ve 1997 yıllarına ilişkin ücret bodrolarında ve işe giriş bildirgelerinde davacının imzasının bulunduğu anlaşılmaktadır.

Mahkemece yapılacak iş; öncelikle 38447,93 ve 11008192 nolu işverenlerin bu işyerinde faaliyet gösterip göstermediğini tesbit etmek, gösteriyor ise bu sigorta nosunda kayıtlı işverenlerin davalı şirketin taşeronu olup olmadığını araştırmak, bu tür davaların kişilerin sosyal güvenliğine ilişkin olması ve kamu düzeninide ilgilendirdiği gözönünde tutularak ücret bodroları üzerinde yöntemince uzman bilirkişiler aracılığı ile imza incelemesi yapmaktır.

Yapılan inceleme sonucu üzerindeki imzanın davacıya alt olduğu saptanan ücret bordrolarına geçmiş olan sürelerin dışındaki sürelerle ilgili olarak istemin reddine, ücret bordrosu ibraz edilmeyen veya imzalı olmayan ücret bodroları ile imzaların davacıya ait olmadığı anlaşılan ücret bordrolarındaki süreler yönündende istemin şimdiki gibi kabulüne karar vermek, 38447,93 ve 11008192 sigorta nolu işverenlerin davalı şirketin taşeronları olmadığının anlaşılması halinde ise 38447,93 ve 11008192 nolu işverenlerin bu işyerini işletip işletmedikleri,

işletmiş iseler işyerini işlettikleri süreler tesbit edilerek davacının bu dönemde bildirim dışı kalmış bir çalışması var ise bu çalışma dönemine ilişkin davalı şirkete yönelik istemin husumetten reddine karar vermektir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.