Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2006/13173 K.2007/1050

Davacı kesilen maluliyet aylığının yeniden bağlanmasına aksine kurum kararının iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Davacı, Sosyal Sigortalar Kurumu kararının iptali ile maluliyet sigorta yardımlarından yararlandırılması ve kesilen maluliyet aylığının 01.08.2003 tarihinden itibaren yeniden bağlanması gerektiğine karar verilmesini istemiştir.

Uyuşmazlık, 506 sayılı yasanın 53. maddesi gereğince davacının çalışma gücünün en az üçte ikisini yitirip yitirmediği noktasında toplanmaktadır.

Somut olayda, davacı 01.12.1997 tarihinden beri Sosyal Sigortalar Kurumu’ndan maluliyet aylığı almakta iken, Kurum Teftiş Kurulu Başkanlığı Müfettişliği’nce düzenlenen 01.07.2002 tarihli soruşturma raporuna istinaden yeniden kontrol muayenesi sonucu Sosyal Sigortalar Kurumu Samsun Hastanesi’nce verilen 04.07.2003 tarihli sağlık kurulu raporu, Sosyal Sigortalar Kurumu Sağlık ve Maluliyet İşlemleri Dairesi Başkanlığı’nca değerlendirilerek çalışma gücünün 2/3’ünü kaybetmediğine karar verilmiş ve almakta olduğu maluliyet aylığı 01.08.2003 tarihi itibariyle iptal edilmiştir.

Davacının Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu’na itirazı üzerine, adı geçen kurulun 01.10.2004 tarihli kararı ile davacının çalışma gücünün 2/3’ünü kaybetmediğine karar verilmiştir. Adli Tıp Kurumu Başkanlığı 3. İhtisas Kurulu’nun 14.12.2005 tarihli raporunda ise, davacının beden çalışma gücünün en az 2/3’ünü kaybettiği belirtilmiştir.

Davalı Kurum vekilinin Adli Tıp Kurumu Başkanlığı 3. İhtisas Kurulu’nun raporuna itirazı da dikkate alınarak, söz konusu raporlar arasındaki açık çelişkinin giderilmesi için, 28.06.1976 gün ve 6/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı’nda da belirtildiği üzere, 506 Sayılı Yasa’nın 109. maddesindeki prosedür doğrultusunda, Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu’ndan görüş alınması gerekir.

Mahkemece yapılacak iş, davacının daha önce tedavi gördüğü sağlık kuruluşlarındaki tüm bilgi ve belgelerin celbi ile dosyanın gerektiğinde sigortalının da Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu’na gönderilmek suretiyle davacının çalışma gücünün en az üçte ikisini yitirip yitirmediği saptanmak ve oluşacak sonuca göre karar vermekten ibarettir. Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir. O halde, davalı Kurum’un bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.