KÜNYE
(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi 2006/15896 E., 2007/2174 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 19 Şubat 2007
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi
Karar Metni
548 kelime·3 dk okuma·1 bölüm
Davacı, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
KARAR
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere özellikle davacılardan baba...'ye ölen sigortalı oğlundan iş kazası ölüm sigortası kolundan gelir bağlanıp bağlanmadığı, 506 sayılı Yasadaki bu yönde öngörülen koşulları taşıyıp taşımadığı araştırılmaksızın maddi tazminata hükmolunması yerinde değilse de, temyiz edenlerin sıfatına göre bozma nedeni yapılamayacağı göz önünde tutularak davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine.
2-Dava, davacıların yakınlarının iş kazası sonucu ölümü nedeniyle uğradıkları maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.
Mahkemece istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Olayın oluş şekline, müterafik kusur oranlarına, davacıların duyduğu elem ve ızdırabın derecesine, tarafların sosyal ve ekonomik durumuna, 26.06.1966 gün 1966/7-7 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı’nın içeriğine ve öngördüğü koşulların somut olayda gerçekleşme biçimine ve hak ve nesafet kurallarına göre her bir davacı yararına 5.000,00’er YTL. manevi tazminat yerine 3.000,00’er YTL manevi tazminata hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.
Yargıtay 21. Hukuk Dairesi, E. 2006/15896, K. 2007/2174, 19 Şubat 2007 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama