Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2006/1634 K.2006/6784

Davacı 28.11.1991-18.11.2004 tarihleri arası Bağ-Kur sigortalısı ile çakışan günler dışında SSK sigortalısı ve askerlik borçlanmasının geçerli olduğunun ve 1.11.2004 tarihinde emekliliğe hak kazandığının tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Davacı 28.11.1991-18.11.2004 tarihleri arası zorunlu SSK ile çakışan sürelerde Bağ-Kur sigortalılığının geçersiz olduğunun tesbiti ile SSK'ya tabi hizmetlerin değerlendirilmesi suretiyle ile yaşlılık aylığı bağlanması istemine ilişkindir.

Davanın yasal dayanağı 1479 sayılı Yasanın 24. vd. maddeleridir. Bu maddeye göre Ltd. Şti. ortakları bu yasa kapsamında Bağ-Kur'ludur.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre davacının Bağ-Kur sigortalılığı şirket ortaklığı kaydı nedeni ile oluşturulmuştur. Anılan Yasanın 24. vd. maddesine göre Ltd. Şti. ortakları Bağ-Kur sigortalısı sayılmakta ise de davacının Bağ-Kur sigortalılığına esas alınan şirket ortaklığı kaydı sembolik nitelikteki paya dayanmaktadır. Ayrıca davacı sembolik nitelikteki paya dayalı olarak Bağ-Kur'a kayıt ve tescili 8.12.1993 tarihinde geriye doğru gidilerek 10.12.1991 itibari ile yapılmıştır. Oysa davacının 15.1.1987 tarihinden başlayan aralıklı zorunlu SSK'na tabi çalışmaları vardır. Özellikle Bağ-Kur kapsamına alındığı tarih olan 8.12.1993'de geçerli zorunlu sigortalılık devam etmektedir. Bağ-Kur'un sonradan yaptığı bir tescil ile bu dönemin Bağ-Kur'lu sayılması mümkün değildir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutularak davacının Bağ-Kur sigortalılığının geçersiz olduğunun tesbiti ile geçerli kabul edilen SSK hizmetleri ve askerlik borçlanma talebi de değerlendirilmek suretiyle bir sonuca varılması gerekir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 6.3.2002 gün ve 2002/21-132-139 sayılı kararıda bu yöndedir.

O halde, tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.