Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2006/16734 K.2006/13788

Davacı, 31.10.1995-1.7.2003 tarihleri arasında Tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi. Davacı dava dilekçesinde 31.10.1995 tarihinden itibaren 01.07.2003 tarihine kadar olan sürede Tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbitini istemiştir. Mahkemece davanın istek gibi kabulüne karar verilmiştir.

Dairemizin ve giderek Yargıtay’ın yerleşmiş görüşleri, Tarım Bağ-Kur sigortalısının kısa süreli olarak zorunlu sigortalı olarak çalışmasının tarım faaliyetinin devamına engel olmayacağı ve dolayısıyla bu hizmetler dışında tarım faaliyetinin kanıtlanması durumunda sigortalığının kabulü gerekeceği yönündedir.

Somut olayda ise davacı 15.11.1990 tarihinden itibaren 07.12.1995 tarihine kadar 5 yıl 22 gün süre ile sürekli bir biçimde 1479 sayılı Yasa kapsamında Bağ-Kur sigortalı olarak çalışmış ve primleri ödemiştir. Başka bir anlatımla çalışması kısa süreli çalışma niteliğinde değildir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa'nın 6/b maddesi hükmüne göre, “diğer sosyal güvenlik kuruluşları kapsamına tabi bir işte çalışanların, çalışmaya başladıkları tarihten itibaren sigortalılıkları sona erer.” Sigortalılığın yeniden başlaması için Kuruma yeniden müracaatın bulunması veya tarım Bağ-Kur sigortalılığına devam etme iradesini ortaya koyacak şekilde düzenli prim ödemelerinin yada sattığı ürünlerden prim kesintisinin yapılmış olması gerekir.

Davacı bu tarihten sonra yeniden tescil talebinde bulunmamış prim ödememiş, ancak mahkemece de davacının sattığı ürün bedellerinden prim kesintisi yapılıp yapılmadığı da araştırılmamıştır.

Yapılacak iş, davacıya varsa 7.12.1995 tarihinden sonra ürün sattığı kişi veya kuruluşları açıklattırmak, bu kişi veya kuruluşlardan ürün bedellerinden kesinti yapılıp yapılmadığını sormak, yapılmış ise belgelerini getirtmek ve tüm deliller birarada değerlendirilerek sonuca varmaktır. Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.