Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2006/1688 K.2006/2193

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 01.05.1989- 02.11.1999 tarihleri arası çalıştığının tesbitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün, davacı ile davalı kurum vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davacının tüm, davalı kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2- Davacı vekili, 18.12.2003 tarihli ıslah dilekçesinde, davacının 01.05.1989 tarihinde işe girdiğini, muhtarla anlaşamadığından 01.12.1992 tarihinde işten ayrıldığını, 01.12.1994 tarihinden 01.06.1994 tarihine kadar başka işlerde çalıştığını, 05.06.1994 tarihinde tekrar aynı işine girdiğini ve kesintisiz olarak 02.11.1999 tarihine kadar aynı işyerinde çalıştığını belirtmiş, ayrıca, davacının hizmet cetvelinin incelenmesinde de 20.12.1992-01.06.1994 tarihleri arasında başka bir işyerinde çalıştığı anlaşılmıştır.

Mahkemece, bu maddi olgu gözetilmeksizin ve H.U.M.K.’nun 74. maddesinde öngörülen talep ile bağlılık ilkesine de aykırı biçimde davacının 01.05.1994-30.10.1999 tarihleri arasında davalı işverene ait işyerinde çalıştığının tesbitine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi gereğince, hüküm bozulmamalı, düzeltilerek onanmalıdır.

: