Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2006/17368 K.2006/15183

Davacılar, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava 30.01.2002 günü zararlandırıcı sigorta olayı sonucu ölen sigortalının hak sahiplerinin manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece davacıların manevi tazminat taleplerinin kısmen kabulüne karar verilirken, sigortalının anne ve babası olan davacılar ....., ve ... bakımından, manevi tazminat miktarının takdiri isabetsiz olduğu gibi, kabul edilen manevi tazminat miktarı üzerinden ihtiyari dava arkadaşlarından her biri yararına, ret edilen üzerinden ihtiyari dava arkadaşlarından her birinin aleyhine ayrı ayrı avukatlık ücreti verilmek gerekirken toplam tazminat miktarı üzerinden avukatlık ücreti verilerek, hataya düşüldüğü anlaşılmaktadır.

Olayın oluş şekline, müterafik kusur oranlarına, davacının duyduğu elem ve ızdırabın derecesine, tarafların sosyal ve ekonomik durumuna, 26.06.1966 gün 1966/7-7 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı’nın içeriğine ve öngördüğü koşulların somut olayda gerçekleşme biçimine ve hak ve nesafet kurallarına göre ....., ve ... için ayrı ayrı 10.000,00’er YTL manevi tazminat yerine 6.000’er YTL manevi tazminata hükmedilmesi isabetsiz olduğu gibi ihtiyari dava arkadaşlarının her biri için ret ve kabule göre avukatlık ücretini ayrı hesaplamak yerine, hükmedilen toplam tazminat miktarı üzerinden tüm davacılar yararına reddedilen toplam miktar üzerinden davalılar yararına avukatlık ücreti takdiri usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.