Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2006/17369 K.2007/5658

Davacı, iş kazası sonucu malüliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava iş kazası sonucu beden güç kaybına uğrayan davacının maddi zararının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

H.U.M.K. 389. maddesine göre hüküm fıkrasında verilen karar ile taraflara yükletilen ve bahşedilen vazife ve haklar, hiçbir şüphe ve tereddüdü gerektirmeyek biçimde çok açık olarak yazılmalıdır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden iş kazasının 6.5.2001 tarihinde meydana geldiği, davacının da dava ve ıslah dilekçesinde talep ettiği maddi tazminat alacağına kaza tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmesini talep ettiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece hükmün gerekçe kısmında kaza tarihi 6.5.2001 olduğu halde 14.11.1995 olarak yazılması, hüküm fıkrasında ise tarih belirtilmeksizin hüküm altına alınan maddi tazminat alacağına kaza tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmesine karar verilmek suretiyle ilerde infazda sorun yaratacak şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.