1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davacıların aşağı bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2-Olayın oluş şekline, müterafik kusur oranlarına, davacının duyduğu elem ve ızdırabın derecesine, tarafların sosyal ve ekonomik durumuna 26.6.1966 gün 1966/7-7 sayılı İçtihadı Birleştirme kararının içeriğine ve öngördüğü koşulların somut olayda gerçekleşme biçimine ve hak ve nesafet kurallarına göre 15.000,00-YTL. manevi tazminat yerine 9.000,00-YTL manevi tazminata hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.
SONUÇ.Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasında yer alan hükmolunan manevi tazminata ilişkin “9.000,00-YTL” rakamı silinerek yerine, “15.000,00-YTL” rakamının yazılmasına, davacı yararına manevi tazminat için hükmolunan vekalet ücretine ilişkin “1.020,00-YTL.” rakamı silinerek yerine, “ 1.620,00-YTL.” rakamının yazılmasına, davalılar yararına hükmolunan vekalet ücretine ilişkin “1.020,00-YTL. “rakamı silinerek yerine, “400,00-YTL.” rakamının yazılmasına, alınması gereken harç ile ilgili “969,34- YTL” rakamı silinerek yerine “1.293,34-YTL.” rakamının yazılmasına,
bakiye harç ile ilgili “535,99-YTL” rakamı silinerek yerine, “859,99- YTL.” rakamının yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, fazla alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 01.05.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.