Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2006/21407 K.2007/8526

Davacı murisinin iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davacı, davalı ile ihbar olunan vekillerince temyiz edilmesi ve ihbar olunan vekillerince de duruşma talep edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan ve temyiz konusu hükme ilişkin dava, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hallerden hiçbirine uymadığından Yargıtay incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Davalı ihbar olunan ... ve ...’ın davada yöntemine uygun şekilde taraf sıfatını alamadıklarından,kararı temyiz edemeyeceklerinden ihbar olunanların 01.12.2006 tarihli temyiz dilekçelerinin reddine. 2-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre, davalı ... Dayanışma Vakfı’nın temyiz itirazlarının reddine, 3-Davacı ...’ın temyiz itirazlarına gelince; Dava, davacının iş kazası sonucu oluşan sürekli iş göremezlik oranın % 0 olması nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, maddi tazminat talebinin reddine,manevi tazminat talebinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacının söz konusu iş kazası nedeni ile yüz kemiklerinin parçalandığı ameliyatlar neticesi yüz kemiklerinin toparlanması için platin takıldığı, burun eğriliğinden dolayı halen ameliyat olması gerektiğini düşündüğü iyileşme süresinin uzadığı bekar olan davacının söz konusu kaza sonucu oluşan maddi ve manevi travma sonucu bunalıma girdiğinden ,Olayın oluş şekline, müterafik kusur oranlarına, husule gelen elem ve ızdırabın derecesine, tarafların sosyal ve ekonomik durumuna, paranın alım gücüne,özellikle 26.6.1966 gün 1966/7-7 sayılı İçtihadı Birleştirme kararının içeriğine ve öngördüğü koşulların somut olayda gerçekleşme biçimine, oranına,

niteliğine, hak ve nesafet kurallarına göre, davacı yararına 15.000.00YTL manevi tazminat yerine 8.000.00 YTL manevi tazminata hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.