Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2006/21664 K.2007/19409

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 2.7.1991 - 29.8.1986 tarihleri arasında geçen ve Kuruma eksik bildirilen sigortalı çalışmalarının tespitine sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurum ve davalı işveren vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine.

2-Dava, davacının davalı işverene ait ... nolu işyerinde 02.07.1991 tarihi ile 01.01.1996 tarihleri arasında kesintisiz olarak çalıştığı iddiasına dayalı davalı Kuruma eksik bildirilen çalışmanın tesbiti istemine ilişkin olup davacı vekili 14.2.2006 tarihli duruşmada istemini sadece işyerini davalı ...'in işlettiği dönemle sınırlandırdığı beyan etmiştir.

Mahkemece, davacının davalı işveren ... işyerinden kuruma bildirilen hizmetleri dışında 1991/3. dönemde 110 gün, 1992/1.2.3. dönemlerde 360 gün, 1993/1.2.3. dönemlerde 360 gün sigortalı olarak çalıştığının tesbitine, karar verilmiş ise de; varılan bu sonuç hatalı olmuştur.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden davalı işverence davacının (...) sicil nolu iş yerinden 10.09.1991 tarihinde işe girdiğine dair işe giriş bildirgesi verildiği, 10.09.1991-28.12.1993 tarihleri arasında 1991/3. dönemde 90 gün, 1992/1.2.3. dönemlerde 240 gün ve 1993/1.2.3. dönemlerde de 240 gün bildirimde bulunulduğu, bu işyerinin 28.12.1993 tarihinde ... Eksperlik Limited Şirketi olarak ünvan değişikliğine uğradığı ve değişikliğin Ticaret Sicil Gazetesi’nde yayımlandığı, davacının işyerinin sadece işveren ... tarafından işletildiği dönemde geçen çalışmalarının tespitini istediği anlaşılmaktadır.

Mahkemece, davacının Kuruma bildirilmeyen 1991 yılı 3. dönemde 20 gün, 1992 yılında 120 gün, 1993 yılında 120 günlük eksik çalışmanın tespitine karar verilmesi gerekirken, bildirilen sürelerin tespitiyle fazladan çalışma gün sayısına ulaşacak şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, kararın gerekçe kısmındaki açıklamadan maddi hataya dayalı olduğu anlaşılan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.