Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2006/2201 K.2006/7923

Davacı, maaş talebi reddinin yasaya aykırı olduğunu ve maluliyetinin tesbitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir. Hükmün, davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi. Dava, nitelikçe çalışma gücünün 2/3 ni yitirdiğinden bahisle malullük aylığına hak kazandığının tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece, davacının çalışma gücünün 2/3'ni kaybettiğinin ve bu arızanın işe girdikten sonra gerçekleştiğinin tesbitine karar verilmiştir.

Davacının sigortalı olarak ilk işe girdiğinde sağlık raporunun bulunmadığı ve maluliyetinin belirlenmesine yönelik talebi üzerine yapılan inceleme sonunda, 506 sayılı Yasanın 53/a maddesi kapsamında çalışma gücünün 2/3 nü yitirdiği taraflar arasında uyuşmazlık konusu değildir.Uyuşmazlık sigortalının ilk defa çalışmaya başladığı tarihte malul sayılmayı gerektirecek derecede hastalık ve arazlarının bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.Mahkemece Adli Tıp Kurumu tarafından düzenlenen (Bir üyenin maluliyet koşullarının oluşmadığından karşı oy kullandığı) 15.07.2005 tarihli rapor ile davacının çalışma gücünün 2/3 nü kaybettiğinin

belirlendiği anılan raporda belirtilen arazların davacının sigortalı olmadan önce gençlik döneminde gerçekleşmesinin mümkün olmadığından bahisle davanın kabulüne karar verilmişse de varılan bu sonuç hatalı olmuştur.

Davacı 1933 doğumlu olup sigortalı olarak ilk çalışmaya başladığı 15.04.1994 tarihinde 61 yaşındadır.Karara esas alınan Adli Tıp Kurumu raporunda davacıda belirlenen ve maluliyeti oluşturduğu açıklanan arazların ilk çalışmanın başladığı 15.04.1994 tarihinden önce mevcut olmadığına dair açıklama yoktur.Öte yandan mahkemenin talebi üzerine 506 sayılı Yasanın 109.maddesindeki prosedür içerisinde SSK Yüksek sağlık kurulunca düzenlenen 23.05.2003 tarihli kararla davacının maluliyetini gerektiren hastalık ve arızasıyla işe girmiş olduğu belirlenmiştir.

Hal böyle olunca da SSK Yüksek Sağlık Kurulu kararı ile Adli Tıp Kurumu raporu arasında oluşan çelişkinin giderilmesi, başka bir deyişle, maluliyete yol açan arazların hiçbir kuşku ve duraksamaya yol açmayacak biçimde, ilk çalışmanın başladığı tarihten sonra oluştuğunun belirlenmesi gerektiği açıktır.

Yapılacak iş, sigortalıda oluşan 2/3 oranındaki çalışma güç kaybının sigortalının işe girdiği 15.04.1994 tarihinden öncemi, sonramı meydana geldiği sigortalıyla ilgili tüm bilgi, belgeler ve tedavi dosyaları ile gerektiğinde sigortalı da Adli Tıp Genel Kuruluna gönderilmek suretiyle saptanmak ve sonucuna göre karar vermekten ibarettir. Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.