1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere ve bozma ilamına uygun bulunmasına göre davalının tüm, davacının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2-Olayın oluş şekline, müterafik kusur oranlarına, davacının duyduğu elem ve ızdırabın derecesine, tarafların sosyal ve ekonomik durumuna 26.6.1966 gün 1966/7-7 sayılı İçtihadı Birleştirme kararının içeriğine ve öngördüğü koşulların somut olayda gerçekleşme biçimine ve hak ve nesafet kurallarına göre 25.000.00.-YTL. manevi tazminat yerine 20.000.00.-YTL manevi tazminata hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.
SONUÇ.Yukarıda açıklanan nedenlerle son cümlesi hariç olmak üzere hüküm fıkrası tümüyle silinerek yerine;
"1- 551.98.-YTL. maddi tazminat ve 25.000.00.-YTL. manevi tazminatın 18.11.1999 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,
2- Fazlaya ilişkin istemin reddine,
3- Davalı taraf harçtan muaf olduğundan davacı tarafça yatırılan harcın karar kesinleştiğinde ve istek halinde davacıya iadesine,
4- 2.484.15.-YTL. vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacı tarafa verilmesine,
5- Davacı tarafça yapılan 424.50.-YTL. yargılama masrafının davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davalı tarafça yapılan yargılama masraflarının kendi üzerlerinde bırakılmasına"
rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davacıya yükletilmesine, 24.04.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.