Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2006/2467 K.2006/8887

1479 S. ESNAF VE SANATKARLAR VE DİĞER BAĞIMSIZ ÇALIŞANL... [ Madde 79 ]

"İçtihat Metni"

Davacı kuruma fuzulen ödeddiği 1.527.25 YTL'nin yasal faiziyle burlukte tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava, davacının Bağ-Kur Prim borcu nedeni ile 01.08.2001 ile 31.03.2002 tarihleri arasında fuzulen ödediği toplam 1.527.240,080 TL nin faizi ile birlikte davalı kurumdan tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacının 10.09.1999 tarihli dilekçesi ile 01.08.1999 tarihinden itibaren isteğe bağlı sigortalı olduğu, yatırılan paraların davalı kurumca isteğe bağlı sigortalılık süresi olarak değerlendirildiği, mükerrer ve iadesi gereken bir ödemesinin bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş ise de, bu sonuç usul ve yasaya uygun bulunmamaktadır.

Dosyadaki belgelerden davacının, verdiği 10.09.1999 tarihli bildirgede vergi kaydının 04.04.1987 gününde başladığının belirtilmesi nedeniyle davalı kurumca 04.04.1987 tarihi itibariyle 1479 sayılı yasa'ya tabi zorunlu sigortalı olarak kayıt ve tescil, vergi kaydının son bulduğu01.05.1987 tarihinde terkin edildiği, Çapa Vergi Dairesinin 09.01.2002 tarihli yazısında vergi kaydının 28.02.1987 başladığının anlaşılması üzerine sigortalılık başlangıç tarihinin 28.02.1987 tarihine çekildiği, davacının 24.08.1999 tarihli dilekçesi üzerine 10.09.1999 tarihinde isteğe bağlı sigortalı olarak kaydının yapıldığı,

ve davacının 21.10.1999 tarihinde toplam 61,00 YTL prim ödediği başkaca prim ödemesinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Davacının çektiği ihtarname içeriğinden davalı kurumca dosyada bulunmayan 01.11.1999 ve 31.07.2001 tarihli yazılarda davacıdan isteğe bağlı sigortalı olmak için müracaat ettiğinde geçmişe yönelik prim borcu ve gecikme zammı bulunduğu gerekçesi ile ödeme yapmasının istenmesi üzerine davacının 31.08.2001-29.03.2002 tarihleri arasında toplam 1.527,24 YTL para ödediği, bu paranın fazla tahsil edildiğinin anlaşılması üzerine yapılan ödemelerin isteğe bağlı sigortalılığa sayılarak davalı kurumca davacının 01.09.1999-31.12.2000 ve 01.01.2002-28.02.2003 tarihleri arasında isteğe bağlı sigortalı olarak kabul edildiği anlaşılmaktadır.

1479 sayılı Yasanın 79. maddesine göre isteğe bağlı sigortalılık tescil talebinin kuruma intikal ettiği tarih itibari ile başlar, terk talebinin kuruma intikal ettiği tarihte veya diğer sosyal güvenlik kurumlarına tabi olarak çalışmaya başladığı tarihten bir gün önce veya sigortalının toplam borcunun üç aylık prim ve ceza tutarından fazla olması hainde sigortalının daha önce ödediği primlerin tam olarak karşıladığı ayın sonu itibariyle sona erer.

Somut olayda ise, davacının tescil talebi nedeni ile 10.09.1999 tarihinde isteğe bağlı Bağ-kurlu olarak kayıt ve tescili yapılmış ve 21.10.1999 tarihinde 30.400.000.TL, 21.10.1999 tarihinde 30.600.000.TL pirim ödemesi bulunmaktadır. Davacının 31.08.2001 tarihine kadar başkaca prim ödemesinin bulunmaması karşısında ödediği primlerin karşılığı olan ayın sonu itibari ile isteğe bağlı sigortalılığı sona erecektir.

Davacının daha sonra, isteğe bağlı Bağ-kur sigortalısı olma iradesini gösterir talebi bulunmadığı gibi düzenli prim ödemek suretiyle isteğe bağlı sigortalı olarak sigortalılığa devam etmek iradesini açıkça ortaya koymamıştır. Davacının isteğe bağlı sigortalılık koşulları taşımadığı dönemler için sonradan prim ödemek suretiyle geriye yönelik hizmet elde etmesi mümkün bulunmamaktadır.

Bu nedenle 01.08.2001 ile 31.03.2002 tarihleri arasında ödenen 1.527.240.080 TL nin isteğe bağlı sigorta primi olarak sayılması doğru değildir.

Yapılacak iş davalı kurumdan davacının zorunlu sigortalılık süresi olan 28.02.1987 ile 01.05.1987 tarihleri arasındaki süreye ilişkin toplam prim ve gecikme zammı borcunun miktarını tesbit ettirip, taksitlendirme sureti ile yapılan ödemelerden mahsup edilerek artan miktarın davacıya iadesine karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.