Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2006/2881 K.2006/16512

Davacı, S.S.K. tarafından prim borcu tahakkuk ettirilmesine ilişkin işlemin iptaline, işleme konu 2002/2. dönem bordrosunda yer alan işçilerin 15 gün çalıştığının tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava nitelikçe, davacıya ait işyerinde ayda 15 gün çalışma yapıldığı halde 01.11.2001 ile 30.09.2002 tarihleri arasında ayı içerisinde 30 günden az çalışmaya dair belgelerin bildirge ekinde verilmediğinden, davalı kurumca aylık çalışmaları 30 güne tamamlayacak şekilde resen aylık bildirge düzenlenmesine ve 4.008.682.375 TL prim borcu tahakkukuna dair kurum işleminin iptaline ilişkindir.

Mahkemece Serbest mali müşavir odasının, Mayıs 2003 ayına kadar 30 günden az çalışmaya ilişkin olarak dönem bordrolarıyla birlikte verilen puantaj kaydı vs evraka kayıt tarihi ve numara verilmediğine ilişkin 18.08.2005 tarihli cevapları esas alınarak, Davacı işverene eksik çalışmaya ilişkin belgelerin alındığına dair herhangi bir belge verilmemesi karşısında artık bu belgeleri verdiğinin ispat etmesinin beklenemeyeceği, belge kaybından işverenin sorumlu olamayacağı, davacının eksik çalışmaya ilişkin belgeleri sunup tanık dinletmek suretiyle davasını ispatladığı kabul edilerek davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olmuştur.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı yasanın 79/2.maddesinde “Ay içinde bazı işgünlerinde çalıştırılmadığı ve ücret ödenmediği beyan edilen sigortalıların otuz günden az çalıştıklarını açıklayan bilgi ve belgelerin işverence prim bildirgelerine eklenmesinin şart olduğu” , 79/3. maddesinde ise “Sigortalıların otuz günden az çalıştığını gösteren bilgi ve belgelerin Kuruma verilmemesi veya verilen bilgi ve belgelerin Kurumca geçerli sayılmaması halinde, otuz günden az bildirilen sürelere ait primler Kurumca re'sen tahakkuk ettirilerek 80 inci madde hükümlerine göre tahsil olunacağı” düzenlenmiştir.

Bu duruma göre, ayı içerisinde 30 günden az çalışmaya ilişkin belgelerin bildirgeler ekinde ve süresinde kuruma verildiğinin ispat yükünün işverende olduğu, aksinin kabulünün yasanın düzenlenme amacına uygun olmadığı açıktır. Hal böyle olunca da aylık bildirgeler ekinde 30 günden az çalışmaya ilişkin belgelerin kuruma verildiğinin ispatlanamadığının kabulü ile davanın reddi yerine kabulüne karar verilmesi isabetsiz olmuştur.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın ve özellikle ispat yükünün işverende olduğu ve ayı içerisinde 30 günden az çalışmaya ilişkin belgelerin süresi içerisinde kuruma verildiğinin ispatlanamadığı göz ardı edilerek, yargılama aşamasında sunulan belgelerle çalışmanın ayda 15 gün olduğuna ilişkin tanık anlatımlarına itibar edilmek suretiyle ve yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.