KÜNYE
(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi 2006/4499 E., 2007/1608 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 8 Şubat 2007
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
Karar Metni
343 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Davacı, ... sigortalılık süresinin tesbitiyle, talep tarihinden itibaren yaşlılık aylığı bağlanmasına karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
KARAR
1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere özellikle temyiz nedenine göre, davacının tüm, davalının diğer temyiz itirazlarının reddine.
2- Dava, davacının ...’daki hizmet süresinin belirlenmesiyle kısmi yaşlılık aylığına hak kazandığının tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece davacının 28.8.1987-31.8.1991.
24.12.1997-6.10.2003 ve 6.10.2003-29.6.2004 tarihleri arasında ...’a kayıtlı olduğunun ve bu sürelerle ilgili hizmet süresinin tespitine karar verilmiş ise de, ... tarafından tespit edilen bu süreler ile ilgili uyuşmazlık çıkartılmadığı, diğer bir anlatımla anılan bu dönemlerde davacının zaten ... sigortalısı sayıldığı anlaşılmaktadır.
Mahkemece, ... tarafından uyuşmazlık çıkartılmayan döneme ilişkin istem yönünden hukuki yarar bulunmadığından hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmesi gerekirken tesbit kararı verilmiş olması ayrıca davanın açılmasına sebebiyet vermeyen davalı ...’un yargılama giderleri ile davacı yararına avukatlık ücretiyle sorumlu tutulması ve davacıdan maktu ret harcı alınması gerekirken yatırılan peşin harcın davacıya iadesine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
Ne var ki,bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden karar bozulmamalı, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438.maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.
Yargıtay 21. Hukuk Dairesi, E. 2006/4499, K. 2007/1608, 8 Şubat 2007 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama