Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2006/4815 K.2006/7231

Davacı, iş kazası sonucu malüliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davacının aşağı bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, iş kazası sonucu maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davacının meslekte kazanma gücünü yitirmemiş olmasından bahisle maddi tazminat talebinin reddi doğru ise de, manevi tazminata ilişkin talebin reddine karar verilmesi hatalı olmuştur.

Maluliyet oranı % 0 olsa dahi, davacının iş kazası neticesi oluşan rahatsızlık nedeniyle üzüntü ve elem duyacağı, vucut bütünlüğünün zarara uğramış olduğu, ruh bütünlüğünün ihlali, sinir bozukluğunun oluşması kaçınılmaz olup, manevi tazminatın düzenlendiği B.K’nun 47.maddesinde belirtilen cizmani zarar koşulunun somut olayda oluştuğu kuşkusuzdur. Hal böyle olunca, maluliyetin olmadığından bahisle mahkemece manevi tazminata hükmedilmemesi yersizdir.

Yapılacak iş, iş güvenliği uzmanlarından oluşturulacak bilirkişi heyetinden kusur raporu aldırılmak, sonucunda davalının kusurlu bulunması halinde, saptanan davalı kusuru nispetinde manevi tazminat istemi hakkında karar vermekten ibarettir.

Yukarıda belirtilen maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.