Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2006/5155 K.2007/2204

Davacı, 31.05.1988-03.03.1992 tarihleri arası tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir. Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi. Davacı, 31.05.1988-03.03.1992 tarihleri arasında Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbitini istemiş, mahkeme yazılı gerekçelerle istemin reddine karar vermiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden, davacının 30.03.1992 tarihinde kurum kayıtlarına intikal eden giriş bildigesi ile 02.01.1988 tarihinden itibaren Bağ-Kur sigortalısı olarak kayıt ve tescilinin yapıldığı, vergi kaydının 02.01.1988-31.05.1988, 03.03.1992-31.12.1993 tarihleri arasında olduğu ve tekrar 01.03.1994 tarihinden başlayarak devam ettiği meslek kuruluşu kaydının 06.03.1992, sicil kaydının ise 26.03.1992 tarihinden başladığı ve araklıksız süregeldiği,

Kurumun önceleri davacıya 02.01.1988 tarihinden itibaren aralıksız sigortalı saydığı ancak daha sonra vergi kaydına göre 02.01.1988-31.05.1988 tarihleri arasında ve 03.03.1992 tarihinden itabaren sigortalı olarak kabul ettiği, Karadeniz Ereğli İcra Müdürlüğü'nün 1998/2525 sayılı İcra dosyası üzerinden, kurumun 02.01.1988-30.06.1998 dönemi prim borcu için icra takibinde bulunduğu, dosyaya ibraz edilen 30.07.1998, 31.08.1998,29.09.1998,27.10.1998 ve 13.11.1998 tarihli makbuzlarla davacının icra takip borcunu yerine getirdiğini ileri sürdüğü,

Mahkemece bu ödemeler üzerinde inceleme yapılmaksızın, davayla ilgisi bulunmayan, konusu kurumu yanıltıcı belgelerle süre kazanmaya yönelik olan Yargıtay İçtihadı örnek alınarak hazırlanmış bilirkişi raporu itibariyle, kayıtların bulunmadığı dönemle ilgili olarak primlerin, kurumca yanılgı sonucu tahsil edilmiş olmasının davacıya sigortalılık hakkı vermeyeceği gerekçesiyle davanın reddedildiği anlaşılmaktadır.

30.03.1992 tarihinde kuruma teslim edilen Bağ-Kur'un giriş bildirgesinde vergi kaydının 02.01.1988, meslek kuruluşu kaydının ise 06.03.1992 tarihi olduğu,bu tarihlerin kayıtlara uygun olduğu yazılıdır.Kurumca davacının 1992 yılı itibariyle kayıtları araştırılmak suretiyle sigortalılık süresi belirlenebilecek durumdayken bu husus araştırılmadan 1988 yılından itibaren sigortalı kabul ederek 1992 yılından itibaren primlerin tahsil edildiği, 1998 yılında da 02.01.1988-30.06.1998 dönemi prim borçları için icra takibi yapıldığı, dosyadaki makbuzlara göre de davacının ödemelerde bulunduğu anlaşılmaktadır.

Bu durumda davalı Kurumun primleri tahsil edip yıllarca kullanarak 1988 yılından itibaren davacıya sigortalı olduğu yolunda güven ve ümit verdikten sonra 2004 yılında bu dönemi iptal etmesi sosyal güvenliğin temel ilkelerine uygun düşmeyeceği gibi Medeni Kanunda düzenlenmiş bulunan iyiniyet kurallarıyla da bağdaşmayacağı açıktır. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 01.10.1997 gün ve 1997/10-578-758 sayılı Karar'ında da bu husus özellikle belirtilmiştir.

Mahkemece, 31.05.1988-03.03.1992 tarihleri arasındaki primlerin gerek normal prim ödemeleri olarak 1992 ve devamı yıllarda geriye yönelik olarak ödenip ödenmediğinin, gerekse 1998/2525 sayılı icra dosyası üzerinden bu döneme ait primlerin icra yoluyla alınıp alınmadığı Kurumdan ve Karadeniz Ereğli İcra Müdürlüğünden sorularak ve gerektiğinde bu tür işlerden anlayan bilirkişiden rapor alınarak uyuşmazlık konusu döneme ilişkin primlerin tamamının ödendiğinin anlaşılması halinde tüm dönemde, aksi takdirde ödemelerin kapsadığı sürede davacının zorunlu sigortalı olduğunun tesbitine karar verilmesi gerekirken istemin reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.