Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2006/5281 K.2007/2631

Davacı, 20.04.1982-04.10.2000 tarihleri arası belgelenen vergi mükellefiyet süreleri ile ilgili borçlanma tutarının ödendiğinin ve emekliliğinin tesbitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir. Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine

2-Davacı, 4956 sayılı Yasa ile 1479 sayılı Yasaya eklenen geçici 18. maddesine uyarınca vergi kaydına dayalı olarak, 20.04.1982-04.10.2000 tarihleri arasındaki süreyi borçlanarak primlerini ödediğini, Kurumca eksik prim ödediği gerekçesi ile tümüyle iptal edilen borçlanmasının geçerli olduğunun tesbitini istemiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan, 24.07.2003 kabul tarihli 4956 sayılı Kanunla 1479 sayılı Kanuna eklenen geçici 18. maddesi hükmüne göre; Sigortalıların yasal koşullara uygun biçimde 20.04. 1982-04.10.2000 tarihleri arasındaki vergi dairelerine kayıtlı olarak kendi nam ve hesabına bağımsız çalıştıkları süreyi borçlanarak, borçlanma primini bulundukları gelir basamağının ödeme tarihinde yürürlükteki prim tutarı üzerinden Kuruma ödemeleri halinde; borçlanılan bu süreler, ilişkin oldukları dönem için geçerli sigortalılık süresi olarak değerlendirilir.

Davacının, 12.10.2002 tarihinde borçlanma talep ettiği, davalı Kurumun 24.05.2004 gün ve 47014 sayılı yazısı ile talep tarihindeki basamak üzerinden 2.494.243.452 TL. ödemesi gerektiğini belirtmekle birlikte, prim borcunun ödeme tarihindeki prim tutarından hesaplanacağının açıklandığı görülmektedir. Davacı, 01.02.2005 tarihinde 2.495,00-YTL ödemiştir.

Davacının, ödeme tarihinde bulunduğu gelir basamağının karşılığı olan primi ödemediği anlaşılmaktadır.Mahkemenin, ödenen borçlanma bedelinin davacının ödeme tarihindeki gelir basamağının karşılığı üzerinden isabet edeceği gün sayısına ilişkin olarak davanın kabulüne karar vermesi gerekirken yazılı şekilde borçlanmanın tamamen kabulüne karar vermesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.