Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2006/5447 K.2007/4943

Davacı, 11.12.1995 tarihinden itibaren isteğe bağlı sigortalı olduğunun tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Davacı, primi ödenmiş isteğe bağlı SSK. sigortalılığının geçerli olduğunun ve yaşlılık aylığına hak kazandığının tespiti ile aksi yöndeki davalı Kurum işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davacının isteğe bağlı sigortalılığın kısmen geçerli olduğunun ve davacının yaşlılık aylığına hak kazandığının tespitine karar verilmiştir.

Uyuşmazlık davacının 01.06.1996-03.09.2003 tarihleri arasında isteğe bağlı sigortalı sayılıp sayılmayacağına ilişkindir.

Davacının Kurum kayıtlarına geçen 07.06.1996 tarihli dilekçesinde isteğe bağlı sigortalılığın durdurulmasını istediği bu tarihten sonra sosyal güvenlik kayıtlarında herhangi bir çalışması görünmese de isteğe bağlı sigortalı primleri de ödemediği kurum anılan süreye ilişkin olarak davacıdan 03.09.2003 tarihinde isteğe bağlı sigorta primlerini toptan aldığı dosyadaki kayıt ve belgelerden anlaşılmaktadır.

Davacının 07.06.2003 tarihinden sonra isteğe bağlı sigortalı olmak yönünden 506 sayılı Yasa'nın 85. maddesinde öngördüğü gibi herhangi bir yazılı başvurusu da olmadığı gibi sigortalılık iradesini gösteren prim ödemesi bulunmamaktadır.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 28.05.2003 tarih ve 2003/10-375-356 sayılı Kararı'nda da vurgulandığı gibi isteğe bağlı sigortalılık statüsünde bulunmayan kişiden geriye yönelik toptan isteğe bağlı prim almak suretiyle sigortalılık statüsünün oluşturulmasına yasaca olanak yoktur.

Bu nedenle yukarıda anılan süreler içinde isteğe bağlı sigortalı sayılması mümkün olmadığından davacının yaşlılık aylığı koşullarını da taşımadığı görülerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken mahkemece yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.