Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2006/5538 K.2007/2985

Davacılar kurum tarafından gönderilen ödeme emirlerinin iptaliyle, borçlu olmadığının tesbitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir. Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere ve özellikle davacılardan C.P.’ın prim borcu döneminde şirket üst düzey yöneticisi bulunmamasına göre davalı Kurum’un aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine, 2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacıların, şirket üst düzey yöneticisi olarak anonim şirketin prim borçlarından sorumlu olup olamayacağına ilişkindir. Mahkemece, 2005/11018 takip nolu, 11017 takip nolu ve 11121 takip nolu davacılar adına çıkartılan ödeme emirlerinin iptaline, davacıların borçlu olmadığının tesbitine karar verilmiş ise de, davacılardan D.U. hakkında varılan sonuç, usul ve yasaya uygun bulunmamaktadır.

Gerçekten, davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı yasanın 80/II. bendi hükmüne göre, tüzel kişiliği haiz bir özel kuruluşta görev yapan bir kişinin primlerin ödenmesinden işverenle birlikte müştereken ve müteselsilen sorumlu olabilmesi için, primlerin tahakkuk ve ödenmesinde yetkili üst düzey yöneticisi olması zorunludur.

Öte yandan, Türk Ticaret Kanunu’nun 317. maddesi uyarınca bir anonim şirketin temsil ve yönetimi aynı zamanda karar organı olarak yetkili yönetim kurulunca yerine getirilmektedir.

Her iki hükmün birlikte değerlendirilmesi durumunda, bir anonim şirket yönünden primlerin ödenmesinde, sorumlu üst düzey yöneticiden söz edebilmek için bu kimsenin yönetim kurulunda başkan veya başkan yardımcısı gibi unvan taşıması veya imza yetkisine sahip üye olması veya şirketin yönetiminde parasal konularda yetkili genel müdür, finansman veya muhasebe müdürü gibi üst düzeyde sorumluluk taşıyan görevli olması gerekir.

Bunun dışında kalan ve şirketin idare veya mali işlerinde doğrudan söz sahibi veya yetkili olmayan, karar organında yer almayan kişilerin işverenle müşterek sorumluluğu düşünülemez. Şirkette görevli bir kimsenin belli konularda imza sahibi olması da bu zorunluluğu ortadan kaldırmaz.

Dava konusu olayda, dava dışı Y.Y. İhtiyaç Maddeleri Pazarlama ve Tic. A.Ş.’nin prim borcu ve ferilerinin 2004/9,10,11. dönemine ait olduğu ortadadır. Y. Ticaret ve Sanayi Odası’nın 09.08.2005 tarihli cevabi yazısında, 07.01.2003 tarihinden itibaren davacılardan D. U.’ın Y.Y. İhtiyaç Maddeleri Pazarlama ve Tic. A.Ş.’nin yönetim kurulu başkanı olduğu bildirilmiştir. Bu durumda, davacılardan D.U.’ın imza yetkisine sahip yönetim kurulu başkanı olduğu döneme ait prim borçlarından ve ferilerinden sorumlu olduğu açık-seçiktir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın davacılardan D.U. hakkındaki davanın reddi yerine kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum’un bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.