Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2006/7831 K.2007/3430

Yukarıda tarih ve numarası yazılı kararın temyizen tetkiki davalı (alacaklı) vekili tarafından istenmiş, mahkemece ilamında belirtildiği şekilde isteğin kabulüne karar verilmiştir. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi. Uyuşmazlık, İ.İ.K.'nun 96. ve onu izleyen maddelerine dayalı 3. kişinin istihkak davasına ilişkindir.

Davaya konu ticari eşyalar, 9.6.2005 tarihinde, borçluya ödeme emrinin tebliğ edildiği adreste ve ödeme emrini borçlunun işçisi sıfatıyla alan N.T. huzurunda haczedilmiş olup, İ.İ.K.'nun 97/a maddesi hükmünde öngörülen mülkiyet karinesi borçlu, dolayısıyla davalı alacaklı yararınadır. Bu yasal karinenin aksi, davacı 3. kişi tarafından kesin ve inandırıcı delillerle kanıtlanamadığından haczedilen eşya borçlunun sayılır.

Davacı 3. kişi, delil olarak faturalar ibraz etmiş ise de, borç doğumundan sonraki tarihi taşıyan ve istenilen kişi adına her zaman temini mümkün olan belgeler olması itibariyle davacı 3. kişi tarafından yasal karinenin aksinin kanıtlandığının kabulü mümkün değildir. Ayrıca, dinlenen davacı tanıklarının anlatımları yeterli ve hükme dayanak yapılacak nitelikte olmadığı gibi, delil olarak sunulan vergi levhası da soyut olarak işyerinin davacı 3. kişiye ait olduğunu göstermez.

Bu durumda borçlunun işçisi olan N.T.’in 3.kişiyle birlikte kiracı olarak haciz mahallini kiraladığı, ödeme emrinin tebliğinden sonraki tarihi taşıyan adi yazılı kira kontratı muvazaalı olup istihkak iddiasını kanıtlamaktan uzak olduğundan davanın reddi gerekirken, yanlış değerlendirme sonucu kabule karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır. O halde davalı alacaklının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.