Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2006/8442 K.2006/9403

Davacı, sigortalılık başlangıç tarihinin 04.07.1978 olduğunun ve davalı işverene ait işyerinde 6 ay çalıştığının tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2-Davacı; 04.07.1978 tarihinde bir gün süreyle sigortalı olarak çalıştığının ve bu süre dikkate alınarak yaşlılık aylığına hak kazandığının tesbitini istemiş, mahkemece talep gibi davanın kabulüne: davacının 01.01.2002 tarihinden itibaren yaşlılık aylığına hak kazandığının tesbitine karar verilmiştir.

Davacının 04.07.1978 yılında bir gün süre ile sigortalı çalıştığının tesbiti yönündeki kararı yerindedir. Ne varki yaşlılık aylığı için gereken prim ödeme gün sayısı hesabında davacının SSK.'lı sigortalılık süresinin Bağ-Kur yasasına tabi çalışmaları ile birlikte değerlendirildiği, kısaca 2829. sayılı yasaya göre hizmet birleştirmesinin yapılması gerektiği açıktır. Bu halde: istem Bağ-Kur'un hak alanını ilgilendirdiğinden: anılan kurumun davaya katılımı sağlanarak: alınan cevapla birlikte yaşlılık aylığı koşulları değerlendirilmelidir.

Mahkemece bu maddi ve huhuki olgular dikkate alınmadan yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

O halde, davalı kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.