Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2006/9128 K.2006/8865

Davacı murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davacıların 2 ve 3 nolu, davalının 2 ve 4 nolu bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2-Dava davacıların yakınlarının iş kazası sonucu ölümü nedeniyle uğradıkları maddi ve manevi zararın giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Maddi zararın hesabında hüküm tarihine en yakın tarihte belli olan asgari ücretin esas alınması zorunludur. Öte yandan asgari ücret kamu düzenine yönelik olduğundan, hakim bu hususu re'sen nazara almakla yükümlüdür. Diğer yandan dava hukuksal niteliği itibariyle sigortaca karşılanmayan zararın tazmini isteğine ilişkindir. Bu nedenle, hak sahiplerinin zararı belirlendikten sonra mükerrer ödemeyi ve haksız zenginleşmeyi önlemek için hüküm tarihine en yakın tarihte yürürlükte bulunan katsayı ile hak sahiplerinin gelirlerindeki artışları saptamak suretiyle tazminattan indirilmesi gerektiği açıktır.

Somut olayda mahkemece 15.2.2006 tarihinde hüküm kurulmuş hükme dayanak alınan 11.8.2005 tarihli raporda ise sigortalının ücreti asgari ücrete oranlamak suretiyle tesbit edilmiş, bulunan maddi zarardan SSK'ca 10.11.2005 tarihinde bildirilen peşin sermaye değeri düşülmek suretiyle maddi tazminat miktarı saptanmış raporun tanzim tarihinden sonra 1.1.2006 tarihinde yeni asgari ücret yürürlüğe girmiştir.

Hal böyle olunca hükme dayanak alınan hesap raporunun yukarıda açıklanan ilkeleri içermediği görülmektedir.

Mahkemece yapılacak iş, hüküm tarihine en yakın tarihte belli olan asgari ücretteki artış miktarı nazara alınarak yeniden davacıların maddi zararını belirlemek ve belirlenen bu zarardan 4447 sayılı Yasa'nın Ek 38. maddesi gereğince hüküm tarihine en yakın tarihte belli olan verilere göre hesaplanan peşin sermaye değeri indirilmek suretiyle sonuca gitmektir.

3-Olayın oluş şekline, müterafik kusur oranlarına, meydana gelen elem ve ızdırabın derecesine, tarafların sosyal ve ekonomik durumuna, paranın alım gücüne özellikle 26.6.1996 gün ve 1966/7-7 sayılı İçtihadi Birleştirme Kararının içeriğine ve öngördüğü koşulların somut olayda gerçekleşme biçimine, hak ve nesafet kurallarına göre, davacıların talep ettikleri manevi tazminat miktarının aynen hüküm altına alınması gerekirken istemin kısmen kabulüne karar verilmiş olması da isabetsiz olmuştur.

4- Davacı N.T. 61.350 YTL maddi tazminat isteminde bulunduğu halde HUMK'nun 74. maddesine aykırı olarak talep aşılmak suretiyle 61.356.50 YTL'ye hükmedilmiş olması da hatalı olup kabule şekli bakımından bozma nedenidir.

O halde, tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.