Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2006/9461 K.2006/9710

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere, Borçlar kanunun 53.maddesi gereğince hukuk hakiminin kusur oranının dağılımında ceza hukukunun sorumluluğa dair hükümleri ile bağlı olmadığı gibi ,kusurun takdiri ve zarar miktarının belirlenmesi konusunda da ceza mahkemesi kararı bağlı bulunmamasına,

hükme esas alınan hesap raporunda kazalının kusur oranının yanlış hesaplanarak fazla indirim yapılması hatalı olduğu gibi, sigortalıya bağlanan gelirin hüküm tarihine en yakın tarihte belli olan verilere göre SSK Başkanlığı tarafından hesaplanacak peşin sermaye değerlerinin getirilerek tazminattan indirilmemesi hatalı ise de, kazalının kusursuz olduğu kabul edilse bile 25.7.2005 tarihindeki ödeme dönemine kadar geçerli peşin sermaye değeri davacının zararını karşıladığından ,bu yanlışlıkların sonuca etkisini olmadığının anlaşılmasına göre davalıların tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacı işçinin iş kazası sonucu beden güç kaybına uğraması sebebiyle maddi ve manevi zararının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Olayın oluş şekline, müterafik kusur oranlarına, davacının duyduğu elem ve ızdırabın derecesine, tarafların sosyal ve ekonomik durumuna, 26.06.1966 gün 1966/7-7 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı’nın içeriğine ve öngördüğü koşulların somut olayda gerçekleşme biçimine ve hak ve nesafet kurallarına, talebin ılımlı olmasına göre 9.000,00-YTL manevi tazminat yerine 7.000,00-YTL manevi tazminata hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.