Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2007/10617 K.2007/12640

6831 S. ORMAN KANUNU [ Madde 7 ]

2709 S. 1982 ANAYASASI [ Madde 169 ]

1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 237 ]

"İçtihat Metni"

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı Orman Yönetimi vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Yörede 1994 yılında yapılan kadastro sırasında Çavuşlu Köyü 145 ada 12 parsel sayılı 10.972 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, vergi kaydı revizyon gösterilerek kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı adına tespit ve tescil edilmiştir.

Davacı Orman Yönetimi, davalı Hayati'nin, dava konusu parseli ormandan açması nedeniyle 6831 sayılı Yasa'nın 93/2. maddesi gereğince Bayramiç Sulh Ceza Mahkemesi'nin 1992/90-120 sayılı kesinleşen ilamı ile hükümlülüğüne karar verildiği gibi, taşınmazın eski tarihli hava fotoğrafı ve memleket haritasında da orman sayılan yerlerden olduğu, ancak yörede 3402 sayılı Yasa'nın 4/3. maddesi hükmüne göre yapılan orman sınırlamasında parsel orman sınırı dışında bırakıldığını, bu nedenle aslı orman olan taşınmazın tapu kaydının iptali ile orman niteliği ile Hazine adına tescili iddiasıyla genel mahkemede dava açmıştır.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı Orman Yönetimi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, orman olduğu iddia edilen parselin tapu kaydının iptali ve tescile ilişkindir. Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 sayılı Yasa'nın 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı

dışında bırakılmıştır.

Mahkemece; fen ve uzman orman bilirkişi aracılığı ile yapılan keşif ve uygulama sonucu alınan raporda, çekişmeli taşınmazın 1954-1956 tarihli hava fotoğrafı ve memleket haritasında orman alanında, 1960 çekim tarihli hava fotoğrafında ise açık alanda kaldığı,

davalının 6831 sayılı Yasa'nın 93/2. maddesi gereğince mahkumiyetine ilişkin kesinleşen Sulh Ceza Mahkemesinin 1992/90-120 sayılı kararının bu yere ait olduğu halde, 3402 sayılı Yasa'nın 4. maddesine göre yapılan orman sınırlamasında bu karar gözönüne alınmadan orman sınırı dışında bırakıldığını, ancak bu olgulara göre dava konusu parselin ormandan açılan ve orman sayılan yerlerden olduğu bildirildiği gibi, bu konular tarafların ve mahkemenin de kabulündedir.

Ceza Mahkemesinin beraat, kusur ve derecesi, zarar tutarı, illiyet gibi esasları belirleyen kararları hukuk hakimini bağlamaz ise de, BY'nin 53. maddesi gereğince ceza hakiminin hükme dayanak yaptığı maddi olgular ve olaylar ile yasak eylemler kesin delil niteliğini taşıması nedeniyle hukuk hakimini bağlar (HGK'nın 25.02.2004 gün 2004/11-115-108 ve 12.05.2004 gün 2004/4-290-289 sayılı kararları).

Somut olayda; dava konusu taşınmazın orman olduğunu (maddi olguyu-yasak eylemi) belirleyen mahkumiyet hükmü HYUY'nin 237. maddesinde anılan kesin hüküm olmasa da, kesin delil sayılacağı gibi, taşınmazın eski tarihli memleket haritasında da orman sayılan yer olduğu belirlendiğinden, çekişmeli taşınmazın niteliğinin orman olduğunun kabulü zorunludur.

Anayasa'nın 138/4. maddesinde "Yasama ve yürütme organlanyla İdare,mahkeme kararlanna uymak zorundadır. Bu organlar ve idare, mahkeme kararlarını hiçbir suretle değiştiremez ve bunların yerine getirilmesini geciktiremez." hükmü bulunmaktadır. 02.09.1986 günlü Resmi Gazete'de yayınlanan Orman Kadastro Yönetmeliği'nin 23. maddesinde, Orman Kadastro

Komisyonlarınca Devlet Ormanı olarak sınırlandırılan yerler sayılmış ve bu maddenin 1. fıkrasının (G) bendinde "Devlet Ormanı olduğuna dair kesinleşmiş mahkeme ilamı bulunan yerler... Devlet Ormanı olarak sınırlandırılır..." hükmü bulunduğu gibi, bu yönetmeliği yürüdükten kaldıran ve onun yerine 15.07.2004 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak aynı gün yürürlüğe giren "Orman Kadastrosunun Uygulanması Hakkındaki Yönetmeliğin" 26/g maddesinde de aynı hüküm bulunmaktadır.

Bu yasal düzenlemeler karşısında kesinleşen mahkeme kararı ile orman olduğu saptanan yerlerin Orman Kadastro Komisyonlarınca orman sınırı içine alınması zorunludur. Anayasa'nın 169. maddesi gereğince ormanlar zilyetlik yoluyla mülk edinilemez. Aslı orman olan taşınmazın özel mülk olarak tapuya tescil edilmesi taşınmazın niteliğini değiştirmeyeceğinden tapu sahibi yararına mülkiyet hakkı doğmaz.

Yukarıdaki bilgi, belge ve olgular ile 6831 sayılı Yasa'nın 4999 sayılı Yasa ile değişik 7. maddesi ve güçlü delil oluşturan mahkeme kararı ve eski tarihli memleket haritasında orman sayılan yer olduğu belirlenen taşınmaz hakkında. Orman Yönetimi'nin davasının kabulü île taşınmazın orman niteliği ile Hazine adına tesciline karar verilmesi gerekirken reddi doğru değildir.