Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2007/11264 K.2008/5673

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 15.01.2000-15.03.2004 tarihleri arasında çalıştığının tesbitiyle, işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün, davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davalı Kurum’un aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekir. 2-Dava, davacının davalı işyerinde 15.1.2000-15.3.2005 tarihleri arasında geçen davalı Kuruma bildirilmeyen çalışmalarının tespitiyle işçilik alacaklarının davalı işverenden tahsili istemine ilişkindir Mahkemece, hizmet tespiti isteminin kısmen kabulü ile davacının davalı işyerinde 1.8.2001 tarihinden 15.3.2004 tarihine kadar hizmet akti ile aralıksız çalıştığının kabulüyle davalı Kuruma bildirilmeyen toplam 1252 gün çalışmanın tespitine işçilik alacaklarına ilişkin davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir

Bu tür hizmet tesbitine yönelik davaların kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi icabettiği, Yargıtay’ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Somut olayda davacının davalı işyerinde 4.7.2003 tarihinde işe girdiğine dair giriş bildirgesinin Kuruma süresinde verildiği ve davacının 4.7.2003-10.11.2003 tarihleri arasında davalı işyerinde geçen 128 gün çalışmasıyla uyuşmazlık döneminde başka işyerinde geçen 1.10.2002-30.1.2002 tarihleri arasında 120 gün çalışmasının Kuruma bildirildiği,

SSK Müfettişinin 1.11.2004 tarihli raporuyla davacının 3.8.2001-15.3.2004 tarihleri arasında davalı işyerinde çalıştığının tesbit edildiği anlaşılmaktadır.Buna göre davacının 1.8.2001-15.3.2004 tarihleri arasında davalı işyerinden 128 gün ve başka işyerinden 120 gün çalışması Kurum’a bildirildiğine göre bu süreler dışında Kuruma bildirilemeyen gün sayısı 697 gün iken mahkemece 1252 günlük çalışmanın tespitine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.