1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalının tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2-Davacının temyizine gelince,olayın oluş şekline, müterafik kusur oranlarına, davacının duyduğu elem ve ızdırabın derecesine, tarafların sosyal ve ekonomik durumuna 26.6.1966 gün 1966/7-7 sayılı İçtihadı Birleştirme kararının içeriğine ve öngördüğü koşulların somut olayda gerçekleşme biçimine ve hak ve nesafet kurallarına göre manevi tazminat isteminin tamamına hükmedilmesi gerekirken kısmen manevi tazminata hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.
SONUÇ.Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının tümüyle silinerek yerine,
1-“Manevi tazminat talebinin kabulu ile davacının %38.02 oranındaki mesleki maluliyeti nedeniyle taktir edilen 20.000.00 YTL manevi tazminatın kaza tarihi olan 04.08.1999 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınıp davacıya verilmesine,
2.Alınması gereken 1.080.00 YTL karar harcından 270.00 YTL peşin harcın düşümü ile kalan 810.00 YTL harcın davalıdan tahsili ile Hazineye gelir kaydına,davacı tarafından yatırılan 12.20 YTL başvurma harcı ile 270.00 YTL peşin harcın davalıdan alınarak davacıya verilmesine,
3-Kendisini vekille temsil ettiren davacı yararına karar tarihinde yürürlükte bulunan A.A.Ü.T. uyarınca takdir olunan 2.200.00 YTL avukatlık ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine,
4-Davacı tarafından yapılan 8.00 YTL yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine ,davalı tarafından yapılan yargılama giderinin davalı üzerinde bırakılmasına”,rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, ve hükmün bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlere yükletilmesine, 22.01.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.