Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2007/14133 K.2008/7089

Davacı, işveren, işçilerine yaptırdığı Özel Sağlık sigorta primlerinin SSK sigorta primine tabi olmadığının tespitiyle, ödenen pirim kesintisinin yasal faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir. Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine, 2-Dava, davacı işverenin işçilerine yaptırdığı Özel Sağlık Sigorta primlerinin SSK sigorta primine tabi olmadığının tespitiyle bu kapsamda ihtirazi kayıtla ödenen 2.135,48 YTL prim kesintisinin faiz ile davalı Kurumdan tahsili istemine ilişkindir Mahkemece, davanın kabulü ile Özel Sağlık Sigortası primlerinin sigorta primine tabi olmadığının tespitiyle davacı tarafından ödenen toplam 2.135,48 YTL primin yasal faizi ile davalıdan alınıp davacıya verilmesine karar verilmiştir.

20.05.2006 tarihinde yürürlüğe giren 5502 sayılı Yasa’nın 36. maddesinde “ İlgili kanunlarda yer verilmemiş olsa dahi, Kuruma ait taşınır ve taşınmazlar, bunların alım ve satım işlemleri ile Kuruma yapılacak bağış ve yardımlar, Kurumun taraf olduğu davalar, icra kovuşturmaları ile ilâmlar, Kurum tarafından satın alınan taşınmazlar ile ilgili tüm tapu işlemleri, Kurum tarafından yapılan bütün işlemler ve bu işlemler için ilgililere verilmesi veya bunlardan alınması gereken yazı ve belgeler ve bunların suretleri;

damga vergisi ve harçlar ile belediyelerde yürütülecek her türlü hizmet karşılığı alınan ücret ve katılma payından müstesnadır” hükmü uyarınca davalı Kurum’dan harç alınmaması gerekirken mahkemece Başvuru Harcı ve Vekalet Harcının masrafa katılmak suretiyle Kurumdan tahsilne hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HUMK.’nun 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.