Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2007/14582 K.2007/19933

Davacı, 05.04.1993-01.05.1999 tarihleri arası çakışan 1479 sayılı kanuna göre tabi sigortalılık süresi hariç 2926 sayılı tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı ...’un aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, davacının tarımsal faaliyeti nedeniyle 05.04.1993-01.05.1999 tarihleri arasında 2926 sayılı Yasa’ya tabi tarım ... sigortalısı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kısmen kabulü ile, davacının 01.09.1993-01.05.1999 tarihleri arasında 2926 sayılı Yasa’ya tabi tarım ... sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının 01.01.1985 tarihinde 2926 sayılı Yasa’ya tabi tarım ... sigortalısı olarak tescilinin yapıldığı, 05.04.1993 tarihinde başlayan 1479 sayılı Yasa’ya tabi esnaf ... sigortalılığı nedeniyle bu tarih itibariyle tarım ... sigortalılığının terkin edildiği, 01.05.2006 tarihinde yeniden tescil edildiği, 05.04.1993-31.08.1993 tarihleri arasında ve 01.05.1999 tarihinden itibaren 1479 sayılı Yasa’ya tabi esnaf ... sigortalısı olduğu, sigortalılığının devam ettiği, 10.02.1995-16.02.1995 tarihleri arasında 5 gün 506 sayılı Yasa’ya tabi çalışmasının bulunduğu, 01.07.1996 tarihinde ziraat odasına kayıtlı olduğu anlaşılmaktadır.

Mahkemece 01.09.1993-01.05.1999 tarihleri arasındaki döneme ilişkin istemin kabulüne karar verilmesi yerinde ise de 10.02.1995-16.02.1995 tarihleri arasındaki 5 günlük 506 sayılı Yasa'ya tabi çalışmanın dışlanmamış olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K’nun 438/7.maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.