Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2007/18432 K.2007/20633

Davacı, 01.11.2004 tarihinden itibaren SSK.'dan yaşlılık aylığı almaya hak kazandığının tesbitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir. Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle, kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davacının 26.07.2007 tarihli prim ekstresinde görülen son prim ödeme tarihi olan 31.07.1989 tarihinden sonra da 1479 sayılı Yasa’ya tabi sigortalılığı devam ediyor ise de, 1479 sayılı Yasa'nın 22.02.2006 gün ve 5458 sayılı Yasa'nın 13. maddesi ile değişik 01.03.2006 tarihinde yürürlüğe giren ek 19. maddesinde, bu yasa ve 2926 sayılı Yasa’ya göre kayıt ve tescili yapıldığı halde,

beş yıl ve daha fazla süreye ilişkin prim borcu bulunan sigortalıların bu sürelere ilişkin prim borçlarının Kurum tarafından yapılacak bildirimde belirtilen süre içinde ödenmemesi halinde daha önce prim ödemesi bulunan sigortalının ödediği primlerin tam olarak karşıladığı ayın sonu itibariyle, prim ödenmesi bulunmayan sigortalının ise tescil tarihi itibariyle sigortalılığının durdurulacağının belirtilmesine ve davacının primi ödenmemiş beş yıldan fazla sigortalılık süresinin bulunmasına göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, 01.11.2004 tarihinden itibaren kısmi yaşlılık aylığına hak kazandığının tesbiti istemine ilişkindir. Davacı, 3600 prim ödeme gün sayısı, 15 yıl sigortalılık süresi ve 56 yaş koşullarını taşıması nedeniyle 506 sayılı Yasa’nın geçici 81. maddesinin C bendinin b-ba alt bendi uyarınca kısmi yaşlılık aylığına hak kazanmaktadır. Mahkemece, istemin kabulüne karar verilmekle birlikte davacıya 01.11.2004 tarihi itibariyle bağlanması gereken aylığın kısmi aylık olduğunun hüküm yerinde belirtilmemiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.