Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2007/20035 K.2007/14504

Davacı, murisinin meslek hastalığı sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre, davacı Necati Demirbay ile davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine, 2-Dava, davacıların yakınları olan işçinin meslek hastalığı sonucu ölümü nedeniyle uğradıkları manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece davacıların manevi tazminat istemlerinin kabulüne karar verilmişse de manevi tazminatın miktarının takdirinde ve avukatlık ücretinin tayininde yanılgıya düşüldüğü anlaşılmaktadır.

Olayın oluş şekline, müterafik kusur oranlarına, davacıların duyduğu elem ve ızdırabın derecesine, tarafların sosyal ve ekonomik durumuna, 26.06.1966 gün 1966/7-7 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı’nın içeriğine ve öngördüğü koşulların somut olayda gerçekleşme biçimine , hak ve nesafet kurallarına ve davacıların dava dilekçesinde davalının tam kusuruna dayanarak talepte bulunmuş olmalarına yargılama sırasında ise davacı vekilinin olayın kaçınılmazlık sonucu meydana geldiğini kabul etmesine göre davacı eş yararına 4.500,00 YTL manevi tazminat yerine 6.000.000.YTL;

davacı çocuklar yararına ayrı ayrı 3.000.00- YTL manevi tazminat yerine 4.500,00- YTL manevi tazminata hükmedilmesi ayrıca davacı Necati Demirbay yararına, karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi üçüncü kısmın ikinci bendi uyarınca ilk 10.000,00 YTL lik dilim için % 12 yerine % 10 oranının uygulanarak avukatlık ücretinin hesaplanması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.