Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2007/21225 K.2008/16361

Davacı, davalı işveren nezdinde 1992-30.7.2005 tarihleri arası çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davalıların tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2-Davacı, davalı işverene ait eczanede 1992 yılı ile dava tarihi arasında geçen ve SGK’na bildirilmeyen çalışmalarının tesbitini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile, 21.05.1997-21.11.1998 tarihleri arasında askerlik hizmeti bulunan davacının 1992-06.12.1998 tarihleri arasındaki döneme ilişkin talebinin hak düşürücü süre geçtiğinden reddine, 06.12.1998-13.09.2002 tarihleri arasında yurt dışında (Suudi Arabistan ve Kıbrıs) bulunduğundan anılan döneme ilişkin talebinin reddine, bordro tanıklarının davacının çalışmasını doğrulayan anlatımları dikkate alınarak yurt dışından döndüğü 20.10.2002-19.02.2003 tarihleri arasında ise, SGK’na bildirilmeyen 119 günlük sürenin ve 19.02.2003-30.07.2005 tarihleri arasında da yine eksik bildirilen 41 günlük sürenin tespitine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden davacının 19.02.2003-30.07.2005 tarihleri arasındaki çalışmalarının kısmen SGK’na bildirildiği.

21.05.1997-21.11.1998 tarihleri arasında askerlik hizmeti bulunan davacının temyiz dilekçesine ekli belgelerdeki, pasaportunda bulunan yurda giriş-çıkış tarihlerinin tercümeleri dikkate alındığında, 06.12.1998 tarihinde Suudi Arabistan’a gittiği ve 24.09.1999 tarihinde döndüğü ve 13.09.2002-20.10.2002 tarihleri arasında da Kıbrıs’ta bulunduğu anlaşılmaktadır.

Bu durumda davacının çalışmalarını doğrulayan tanık anlatımları nazara alınarak, mahkemece tespite karar verilen süre dışında ayrıca davacının 25.09.1999-12.09.2002 tarihleri arasında da davalı işverene ait eczanede çalıştığının tespitine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K’nun 438/7.maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.