Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2007/22434 K.2007/19652

Davacı, davalı işveren nezdinde 1994-2001 tarihleri arası çalıştığının tespiti ile işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde,davacın açılmamış sayılmasına karar vermiştir. Hükmün davalı kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının 1994-2001 tarihleri arasında davalı işyerinde geçen çalışmalarının tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın HUMK 409/5 maddesi uyarınca açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 7.maddesi uyarınca,Görevsizlik, yetkisizlik nedeniyle dava dilekçesinin reddine, davanın nakline veya davanın açılmamış sayılmasına; delillerin toplanmasına ilişkin ara kararı gereğinin yerine getirilmesinden önce karar verilmesi durumunda, Tarifede yazılı ücretin yarısına, karar gereğinin yerine getirilmesinden sonraki aşamada ise tamamına hükmolunur.Şu kadar ki, davanın görüldüğü mahkemeye göre hükmolunacak avukatlık ücreti ikinci kısmın ikinci bölümünde yazılı miktarları geçemez.

Somut olayda davacının 10.10.2006 tarihli ilk oturuma davet edildiği halde mazeretsiz olarak gelmediği için davanın yenileninceye kadar işlemden kaldırıldığı,üç aylık yasal süresi içinde yenilenmediği için 12.01.2007 tarihinde, henüz deliller toplanmadan, davanın HUMK 409/5 maddesi uyarınca açılmamış sayılmasına karar verildiği görülmektedir.Bu durumda davalı Kurum lehine tarifede yazılı avukatlık ücretinin yarısına hükmolunması gerekirken avukatlık ücreti ile ilgili olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.