Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2007/22872 K.2008/1990

Davacı, kesinti tarihinden itibaren tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Hakimin son oturumda tutanağa yazdırıp tefhim ettiği karar, esas karar olup, sonradan yazılan gerekçeli kararın bu karara aykırı olmaması gerekir. Oysa 14.09.2006 günlü oturumda tefhim edilen kısa karar ile, gerekçeli kararın aykırı olduğu oturum tutanağının ve Kararın incelenmesinden açıkça anlaşılmaktadır.Gerçekten de 14.09.2006 tarihli kısa kararda,

davacının 1998 yılından 150 gün SSK'Iı çalışmaları dışında Çorum Şeker Fabrikasına ilk ürün tevkifatının 14.04.1995 tarihinde yapıldığı anlaşıldığından bu tarihi takip eden aybaşı olan 01.05.1995 tarihinden itibaren 2926 sayılı yasa uyarınca Tarım Bağ-Kur sigortalılığına karar verilirken gerekçeli kararda ilk ürün tevkifatının 20.10.1994 tarihinde yapıldığından bahisle sigortalılığına 01.11.1994 tarihinde başlatıldığı görülmüştür.Bu durumda konuyla ilgili 10.4.1992 günü ve 991/7 Esas, 1992/4 karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca bu aykırılığın giderilmesi suretiyle gerçeğe ve hukuka uygun bir karar verilmesi gereği açıktır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazların kabul edilmeli, hüküm bozulmaııdır.