Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2007/23393 K.2007/21908

Davacılar, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davalının tüm davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, iş kazası sonucu beden güç kaybına uğrayan davacı işçinin hak sahiplerinin manevi zararının giderilmesi istemine ilişkindir.

Olayın oluş şekline, müterafik kusur oranlarına, husule gelen elem ve ızdırabın derecesine, tarafların sosyal ve ekonomik durumuna, paranın alım gücüne,özellikle 26.6.1966 gün 1966/7-7 sayılı İçtihadı Birleştirme kararının içeriğine ve öngördüğü koşulların somut olayda gerçekleşme biçimine, oranına, niteliğine, hak ve nesafet kurallarına göre, davacı eş yararına 30.000.00YTL manevi tazminat yerine 15.000.00 YTL manevi tazminata davacı her çocuk yararına 20.000.00YTL manevi tazminat yerine 10.000.00 YTL manevi tazminata hükmedilmesi,

3-Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 417/1 maddesi gereğince davanın reddi hariç harç daima davalıya yükletilir. Çünkü harç, mahkum edilen miktara göre verilir. Bu nedenle diğer yargılama giderleri gibi kazanılan, kaybedilen miktara göre bölüştürülmez, red edilen dava bölümü için ayrıca red harcı verilmez. Bu nedenle Mahkemece davacı tarafından yatırılan peşin harcın karar harcından mahsubuna karar verilmiş olması halinde davacı tarafça peşin yatırılan harcın davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar vermek gerekir. Bu hususta bir karar verilmeksizin peşin harcın davacı taraf üzerinde bırakılmış olması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.