Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2007/23798 K.2008/16950

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 5.2.2002 - 12.6.2003 ve 1.9.2003 - 26.8.2006 tarihleri arasında sigortalı olarak çalıştığının tesbitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir. Hükmün davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davalı Kurum vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir. 2-Dava , davacının 05.02.2002-12.06.2003 ve 01.09.2003-26.08.2006 tarihleri arasında davalı işveren yanında SSK’na tabi olarak çalıştığının tesbiti istemine ilişkindir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden,davacının davalı işveren yanında 05.02.2002-12.06.2003 tarihleri arasında 421 gün çalışmasının Kuruma bildirildiği,67 gün çalışmasının bildirilmediği,20.01.2004-19.06.2006 tarihleri arasında 525 gün çalışmasının Kuruma bildirildiği,345 gün bildirilmediği,Mahkemece dinlenen 2002/1. dönem ile 2005/12. dönem arası bordrolarda ismi bulunan bordro tanığı ... beyanında davacının işten ayrıldıktan sonra 6-7 ay boş gezdiğini ,sonra tekrar işe başladığını belirttiği,bu durumda davacının işten ayrıldığı tarih olan 12.06.2003 tarihinden itibaren 7 ay sonrasının yeniden işe başladığı 20.01.2004 tarihi olduğu,dinlenen diğer

bordro tanıklarının 2003-2004 tarihleri arasında aynı işyerinde çalışmadıkları,bu tarihlerin öncesinde veya sonrasında aynı işyerinde çalıştıkları anlaşılmıştır.

Hal böyle olunca,dinlenen bordro tanığı ...’in beyanına göre davacının 05.02.2002-12.06.2003 ile 20.01.2004-19.06.2006 tarihleri arasında davalı işveren yanında kesintisiz çalıştığının kabul edilmesi gerekirken, fiili çalışmanın yöntemince ıspatlanamadığı 01.09.2003-20.01.2004 tarihleri arasında da davacının hizmet akdine dayalı olarak davalı işveren yanında kesintisiz çalıştığının kabulü usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.