1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere ve özellikle alınan kusur raporunun olaya uygun olmasına ve taraflara ücrete ilişkin herhangi itiraz olmadığına göre davacının tüm davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,
2-Olayın oluş şekline, müterafik kusur oranlarına, davacının duyduğu elem ve ızdırabın derecesine, tarafların sosyal ve ekonomik durumuna 26.6.1966 gün 1966/7-7 sayılı İçtihadı Birleştirme kararının içeriğine ve öngördüğü koşulların somut olayda gerçekleşme biçimine ve hak ve nesafet kurallarına göre 4.000,00 YTL. manevi tazminat yerine 10,000,00 YTL. manevi tazminata hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.
SONUÇ.Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının tamamen silinmesine, yerlerine,
"1-Maddi tazminat isteminin kabulü ile 6.304,65 YTL. maddi tazminatın ve manevi tazminatın kısmen kabulü ile 4.000,00 YTL. manevi tazminatın olay tarihi olan 22.08.2005 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacı tarafa verilmesine fazla talebin reddine,
2-Alınması gereken 556,45 YTL. ilam harcından davacı tarafça yatırılan 637,20 YTL. peşin harçtan davalı taraf harçtan bağışık olduğundan, harç alınmasına yer olmadığına yatırılan toplam 662.50 YTL. harcın istek halinde davacıya ödenmesine,
3-Maddi tazminat yönünden 756,56 YTL. avukatlık ücreti ile kabul edilen manevi tazminat yönünden 480,00 YTL. avukatlık ücretinin davalıdan alınarak davacıya reddedilen manevi tazminat yönünden 1.200,00 YTL. avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,
4-Davacı tarafça yapılan 541,60 YTL. yargılama giderinden red ve kabul oranına göre takdiren 400,00 YTL.'sinin davalıdan alınarak davacı tarafa verilmesine" rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 26.05.2008 gününde oyçokluğu ile karar verildi.
Dava, iş kaza sonucu beden güç kaybına uğrayan davacının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.
Mahkemece 6.304.65 YTL maddi, 10.000.00 YTL manevi tazminatın 22.8.2005 olay tarihinden itibaren yürütülecek yasal faiziyle davalı DSİ Genel Müdürlüğünden tahsiline karar verilmiştir.
Dosyadaki kayıt ve belgelerden atölye ustası olan davacının olay günü bir kamyonun arızalı olan frenini tamir ederken frenin cırcır pimini takmak için beraber çalıştıkları ...’den aracı çalıştırıp el frenini indirip kaldırmasını istediği, ...’in el frenini arka arkaya indirip kaldırmaya başladığı, davacının bu defa...’e frenin kolunu indirmemesine söylediği ancak çalışan aracın gürültüsünden bu sözleri duymayan ...’in fren kolunu indirmesi üzerine davacının sol el 3. ve 4. parmaklarının şase ile cırcır arasında kalarak 3. parmağının 1. boğumdan koptuğu, 4. parmağının tırnak hizasında ezildiği,
davacının 22.8.2005-15.10.2005 tarihleri arasında 53 gün istirahatli kaldığı, SGK Sağlık Dairesi Başkanlığınca % 4,1 oranında beden güç kaybına uğradığına karar verildiği, mahkemece alınan kusur raporunda davacıya % 50, işverene % 50 oranında kusur izafe edildiği olay tarihinde davacının 42 yaşında olduğu anlaşılmaktadır.
B.K.’nun 47.maddesi gereğince Hakim hususi halleri nazara alarak cismani zarara uğrayan kimseye yahut adam öldüğü takdirde ölenin ailesine manevi zarar namıyla adalete muvafık tazminat verilmesine karar verebilir.
Kanunun takdir hakkı verdiği konularda, hakimin hukuka ve hakkaniyete göre karar vereceği M.K.’nun 4.maddesinde açıklanmıştır. Asıl olan takdir edilecek manevi tazminat miktarının zarara uğrayanda bir huzur hissi ve tatmin duygusu doğurmasıdır. İnsan zararı, yaşama, vücut ve ruh bütünlüğünü koruma hakkının tabii sonucu olan “ Temel insan hakkı” na dayanır. Ölçülen mameleki değer değil “insani değer” dir. İnsan zararı insandan insana değişmeyen, konumsal değil, mutlak eşitliğin egemen olduğu zarardır. Yaşama ve vücut bütünlüğünü koruma hakkı kişilerin konumuna göre farklılık göstermez. Bu ilkenin doğal bir sonucu olarak ta bu hakların karşılığı olan zarar ve tazminatta da farklılık yaratılmamalıdır.
Yargıtay’ın 22.6.1966 gün 7/7 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında benimsenen ve Dairemiz çoğu kararında da belirtilen görüş gereğince kuşkusuz manevi tazminata hükmedilirken ölenin veya cismani zarar uğrayanın olaya birlikte sebebiyet verme nispetinin yahut müterafik kusurunun özel hal ve şartlar içinde takdir edilmesi gerekir.
Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 8.10.2003 günlü 2003/ 21-500 Esas, 2003/541 Karar nolu kararına konu olayda 2.5.2001 tarihinde cerayan eden iş kazasında sağ el 3. ve 4. parmaklarının ucu kesilen 20 gün süreyle istirahatli kılınan ve SGK’ca % (0) oranında malul kaldığı tesbit edilen, mahkemece hükme esas alınan kusur raporunda işverene % 85, işçiye % 15 kusur izafe edilen sigortalı yararına mahkemece hükmedilen 5.000.00 YTL manevi tazminat uygun bulunarak direnme kararı onanmıştır.
Somut olay Hukuk Genel Kurulu kararına konu olaydan dört yıl sonra gerçekleşmiş olup Hukuk Genel Kurulu kararına konu olan olayda sigortalının istirahat süresi 20 gün, beden güç kayıp oranı % ( 0 ) olduğu halde somut olayda sigortalının istirahatli olduğu süre 53 gün, beden güç kayıp oranı % 4.1’dir.
Beden güç kayıp oranının yüksekliği, istirahatli kalınan süre ve olay tarihinin 22.8.2005 tarihi olması nedeniyle hüküm altına alınan manevi tazminatın faiziyle birlikte baliğ olacağı miktar, paranın değeri ve satın alma gücü,
HGK kararına konu olan olayda genel kurulca uygun bulunan manevi tazminat miktarı gözetildiğinde mahkemece hükmedilen 10.000.00 YTL manevi tazminat miktarı olayın özel hal ve şartlarına uygun olduğundan bu olayda sigortalının %35 oranında daha fazla kusurlu olması mahkemece hükmedilen manevi tazminatın 4.000.00 YTL’ye indirilmesini gerektirmediğinden mahkeme kararının onanması görüşünde olduğumdan Sayın Çoğunluğun mahkemece hükmedilen 10.000.00 YTL manevi tazminat miktarını 4.000.00 YTL indirmek suretiyle mahkeme hakiminin HUMK 439. maddesi gereğince direnme kararı verme şeklindeki yasa yolunu kullanma yetkisini de ortadan kaldıracak şekilde
kararın düzeltilerek onanması şeklindeki düz onama kararına katılmıyorum.