Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2007/3644 K.2007/10237

Davacı, mahkemece verilip kesinleşen hizmet görevinin kendisine ait hizmet süresi ile birleştirilerek yaşlılık aylığı bağlanması gerektiği tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraflar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Davacı vekili, müvekkilin yasal koşulları yerine getirmesi nedeniyle 3.4.2000 tarihli tahsis talebi uyarınca 1.5.200 tarihi itibariyle 12975 gösterge ve %67,40 oranında yaşlılık aylığı bağlandığının müvekilinin emekli olduktan sonra Yargı Denetimden geçerek kesinleşen Ankara 3. İş Mahkemesinin 7.5.2000 tarih ve E.2000/2 K.2000/357 sayılı kararı ile 1157 günlük hizmet süresi daha tesbit edildiğinin tesbit edilen bu sürelerinde nazara alınarak emekli maaşının yeniden hesaplanarak davacıya ödenmesi ve davalı Kurumun bu yönde oluşturduğu ihtilafın giderilmesini istemiştir.

Yapılan yargılamada davacıya 1.5.2000 tarihi itibariyle 8647 prim günü ve 4.854.374,082 TL ortalama yıllık kazanç tutarı esas alınarak yaşlılık aylığı bağlanmasına karar verilmişsede varılan sonuç doğru değildir.

Davacının 3.4.2000 tarihli tahsis dilekçesi ile tahsis talebin de bulunduğu 1.5.2000 tarihi itibariyle de SSK tarafından 7522 gün SSK. hizmeti 525 gün Emekli Sandığı hizmeti ve 119 askerlik borçlanması nazara alınarak toplam 8166 gün ve 12975 gösterge ve %67.40 oranında yaşlılık aylığı bağlandığı anlaşılmaktadır.

Yaşlılık aylığı bağlanmasından sonra kesinleşen Ankara 3. İş mahkemesinin 2000/2 E. ve 2000/357 Karar sayılı dosyası ile 1.2.1978 ila 10.6.1997 tarihleri arasında bildirilmeyen 1157 günün daha tesbitine karar verildiği ancak sigortalının birden ziyade iş yerinde sigortalı olarak çalışması halinde bu işyerinde prim ödeme gün sayısının aylık 30 günü geçmesi halinde o ay prim ödeme gün sayısının 30 gün olarak yıllık toplamında 360 günü geçmesi halinde o yıla ait prim ödeme gün sayısının 360 gün olarak esas alınacağı açıktır.

Öte yandan yaşlılık aylığı bağlanmasında 506 sayılı Yasa'ya 3395 sayılı Yasa ile eklenen ve 3869 sayılı Yasa ile değiştirilen Ek-34. maddesinin 1. fıkrası uyarınca yaşlılık aylığı için 1998 ve daha sonraki yıllarıda başvuranlara işten ayrıldığı tarihten geriye doğru son 10 yıllık ortalama kazanç miktarına göre gösterge ve katsayı saptama yöntemi uygulanarak yaşlılık aylığının 61. maddeye göre hesaplanması gerekir. bu nedenle davacı yaşlılık aylığı için 3.4.2000 tarihinde başvuruda bulunduğundan aylığın bağlanmasında geriye doğru 1999, 1998,1997,1996,1995,1994,1993,1992,1991 ve 1990 yıllarına ait prime esas kazanlar toplamının esas alınması gerekir.

Oysa hükme dayanak alınan bilirkişi raporunda aylık bağlamaya esas ortalama yıllık kazanç hesabında talepte bulunan 2000,1999,1998,1997,1996,1995,1994,1993,1992 ve 1991 yılların esas alındığı prim ödeme gün sayısında 8647 gün olarak hesaplanmıştır. SSK.'nun 1.7.2006 tarihli yazı cevabından davacının prim ödeme gün sayısının daha önce işleme alınmayan bazı dönem bordrolarının işleme alınması nedeniyle 8717 gün olarak kabul edilip aylık bağlama oranlarının 23.9.2005 tarihinde yeniden hesaplandığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece bu durumda yapılacak iş; davacıya yaşlılık aylığının yeniden düzenlenmesine ilişkin tüm Kurum evraklarının celbi ile davalı kurum tarafından prim ödeme gün sayısının 8717 gün olarak kabulude nazara alınarak 3.4.2000 tarihli tahsis talebinden geriye doğru 1999,1998,1997,1996,1995,1994,1993,1992,1991 ve 1990 ilişkin prim esas kazançlar toplam dolayısıyla ortalama yıllık kazanç toplamının uzman bilirkişi vasıtasıyla saptanarak aylık bağlama oranı tesbit edilerek oluşacak sonuca göre harç vermekten ibarettir.

O halde, tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.